قربانى خدايان معرفى مىكند و علت آن را چنين ميپندارد كه او با بلندپروازيهاى خود خشم خدايان را برانگيخته بود ( بند 34 ) و از طرف ديگر او را قربانى سرنوشت و تقدير جلوه ميدهد و مدعى است كه او بكفاره جنايتى كه جد چهارمش مرتكب شده بود از طريق عدالت خداوندى مجازات شد ( بند 91 ) . اين دو روايت كه هر دو در تاريخ هردوت مشاهده مىشود ظاهرا منبعى مختلف دارند و روايت دوم كه مؤلف بيشتر روى آن تكيه مىكند بطور يقين از شهر دلف سرچشمه ميگيرد .
تاريخ هرودت ( فارسى ) — صفحة 65
مساهمون: هرودت
ص٦٥