بهرهء دوم روزنامه
آسمان آبى : نيكآمد سفر
دوشنبه 5 آوريل سال 13 ميجى [ 1880 م . ] :
گرماسنج در نيمروز 55 درجه فارنهايت را نشان مىداد [ از اين پس در نمودن گرماى نيمروز فقط رقمى كه گرماسنج به فارنهايت نشان مىدهد ذكر خواهد شد ] .
از سوى دولت ژاپن مأموريت يافتم كه به ايران بروم . اين چندروزه هوا پرباد و بارانى بود ، اما امروز سراسر صاف شد و آفتاب سرخرنگ بامداد از درياى مشرق برآمد . آسمان صاف و زيبا و چشمانداز افق روشن مىنمود و اين را به فال نيك گرفتم كه خدايان سايهء عنايتشان را بر سرم دارند و در دورترين درياها كه مىروم حفظم مىكنند . پس دلم آرام گرفت و احساسى از شادى و سبكبالى يافتم . به شادباش اين نشانهء اقبال و حال خوش ، پيالهاى سايه برگرفتم و نوشيدم . نيمروز به جينريكيشا [ كالسكهء دستى كه مردى آن را مىكشد ] نشستم و از خانه روانه شدم ، و در ايستگاه شيناگاوا به مهمانسراى موراتارو [ كه نقطهء مبدأ حركتمان بود ] رفتم . در اينجا با سونهتوشيتورا و ايتوموءكيچى ، هر دو سلطان نيروى دريايى و همراهان سفرم ، ديدار كردم . ساعت 3 بعد از ظهر با هم يك كرجى كرايه كرديم و مسافت نزديك 2 رى [ - 8 كيلومتر ] فاصله تا جايى را كه كشتى نظامى هيهى
Hiei
در ساحل شيناگاوا لنگر انداخته بود با آن رفتيم . در كشتى با ايتويوكوء ياور اول نيروى دريايى و فرماندهء هيهى ، هاتّورى سنزو ياور دوم و نايب فرمانده ، و ديگر افسران كشتى ملاقات كرديم .