صلاح و مصلحت مسلمانان در مداهنه با آنان است ، و به امام حسين عليه السلام اشاره كردند كه با يزيد بيعت كند و مانند ديگران ساكت بماند به اين دليل كه مخالفت با او شر برمىانگيزد و قضاى الهى تأويل پذير است ، و . . .
2 . شرايع آسمانى - طبق آمار و روش تاريخى ، قرآنى - تنها در ميانِ فقرا و مستضعفان جوانه زد و در آغوش آنان رشد يافت و شكوفا شد . خداى سبحان مىفرمايد :
قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ
« 1 »
؛
گفتند : آيا در حالى كه فرومايه ترين مردم از تو پيروى كرده اند ، به تو ايمان آوريم ؟ !
. . . وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ . . .
« 2 »
؛
نمىبينيم كسى را كه از تو پيروى كند مگر فرومايگان كه فرومايگى آنان با يك نظر معلوم مىشود .
. . . لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جاءَ مَعَهُ مَلَكٌ . . .
« 3 »
؛
( كافران در اعتراض به بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند : ) چرا گنجى بر او نازل نشد و فرشتهاى همراهش نيامد ؟ !
اين آيات ، آشكارا مىنماياند كه
( الْأَرْذَلُونَ )
( مستضعفانىكه بهنظر آنان خوار وبىچيز مىآمدند ) سوى اعتقاد به شريعتِ آسمانى مىشتافتند و پيامبران نيز از ميانِ
همين فقرا بودند ، و براى مردم طلا و نقره و چيزى كه مردم را غرق در خوش گذرانى و لذّت و شهوت سازد ، با خود نياوردند ؛ متاعِ آنان زُهد بود و تواضع و نداشتنِ تكبّر و غرور .
هامش
( 1 ) . شعرا / 111 .
( 2 ) . هود / 27 .
( 3 ) . هود / 12 .