شخص مست گردد هذيان مىبافد و در هذيان گويى افترا مىزند ، پس شرابخوار را حد افترا ( نسبت ناشايست به كسى ) بزنيد « 1 » .
ابن عوف گفت : او را سبكترين حد كه 80 تازيانه است بزنيد « 2 » .
رأى صحابه به همين 80 تازيانه انجاميد .
جاى شگفتى از اين گمانِ ناحق است كه شريعت را تهى از حكم جَلد ( تازيانه ) دانستهاند .
ابن حزم در المحلّى به نقل از بعضى تصريح كرده كه شارع حدى براى شرابخوار قرار نداده است « 3 » .
در اينجا ما نمىخواهيم به وارسى سخن ابن حزم و ردّ آن بپردازيم ، ليكن يادآور مىشويم كه از اين ادعا ، نقصان شريعت و لغو بودنِ آن لازم مىآيد در حالى كه خداى متعال قرآن را
. . . تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ . . .
« 4 »
)
( بيانگر هر چيزى ) معرفى مىكند ، و هيچ يك از مسلمانان قائل به نقص شريعت نمىباشند .
امّا استدلالى كه به 40 ضربه بر اساس عمل پيامبر شده - كه آن حضرت با چيزى كه دو طرف داشت يا با نعلين 40 بار زد - با فرض صحّت اين سخن ، با 80 تازيانه سازگار است ؛ چرا كه عرف زدن با دو كفش را يك ضربه نمىداند بلكه آن را دو ضرب مىشمارد و اين خود دليل بر 80 تازيانه است .
مشهور است كه عمر - پيش از مشورت با صحابه - شارب خمر را 40 تازيانه و 60 تازيانه حد مىزد تا اينكه پس از مشورت با صحابه ، رأيش بر 80 تازيانه استوار گرديد .
هامش
( 1 ) . المغنى 9 : 137 ( و در چاپ دار الكتاب العربى - بيروت - جلد 10 ، ص 329 ) .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . المحلّى 11 : 364 ، مسئله 2287 .
( 4 ) . نحل / 89 .