متعدد و معتبر آمده باشد ، يا در يكى از كتابهايى يافت شود كه بر ائمّهعليهم السلام عرضه شدهاند .
مانند كتاب عبيدالله حلبى كه بر امام صادق عليه السلام عرضه داشت و آن حضرت فرمود : براى اينان [ اهل سنّت ] مثل آن وجود ندارد « 1 » .
و مانند كتاب يونس بن عبدالرحمان و فضل بن شاذان كه بر امام حسن عسكرى عليه السلام عرضه كردند « 2 » .
يا اينكه حديث در اصول مورد اعتمادى باشد كه در نزد سَلَفِ معاصر با ائمّه وجود داشتهاند ؛ مانند « كتاب الصلاة » حريز بن عبدالله ، كتابهاى ابن سعيد و على بن مهزيار و ديگران .
هرچند صاحبانِ اين كتابها غير امامى باشند ؛ مانند كتاب جعفر بن غياث قاضى ، كتابهاى حسين بن عبدالله سَعْدى ، و « كتاب القبلة » على بن حسن طاطَرِى « 3 » .
هامش
( 1 ) . رجال ابن داود : 125 ، ترجمه 922 .
( 2 ) . نگاه كنيد به : الكلينى والكافى : 442 .
( 3 ) . نگاه كنيد به خاتمة المستدرك 3 : 482 ، الفائدة الرابعه .