من در ميانتان دو چيز نفيس بر جاى مىگذارم : كتاب خدا كه در آن هدايت و نور است ؛ كتاب خدا را بگيريد و به آن تمسك جوييد ( آن گاه پيامبر مردم را به كتاب خدا برانگيخت و تشويق كرد ، سپس فرمود : ) و اهل بيتم ! خدا را به ياد شما مىآورم درباره اهل بيتم ، بترسيد از خدا در رفتار با خاندانم ، حقوقِ اهل بيتم را پس از من پاس داريد !
و نيز از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود :
لا يُؤمن أحدُكم حَتّي أَكونَ أَحَبَّ إليه مِن نفسه ، وَأَهلي أحَبَّ إليه مِن أَهْلِه ، وَعِترتي أَحَبَّ إليه مِن عِتْرَتِه ، وذاتي أحَبَّ إليه مِن ذاته « 1 » ؛
هيچ يك از شما ايمان [ كامل ] ندارد مگر اينكه من از جانش پيش او محبوبتر باشم ، و خاندانم از خاندانِ خودش نزدش دوست داشتنىتر ، و عترتم از عترتِ خودش محبوبتر ، و ذاتِ من از ذات خودش دوست داشتنىتر باشد .
و همچنين از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود :
. . . وعترتي أهلُ بيتي ، لَن يَفْتَرقا حتّي يَرِدا علَيّ الحوضَ ، فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُوني فيهما « 2 » ؛
دو چيز گرانقدر در ميان شما مىگذارم ؛ كتاب خدا و عترتم ( اهل بيت من ) اين دو هرگز از هم جدا نشوند تا اينكه در حوض بر من وارد آيند ! پس نيك بنگريد كه چگونه حق آن دو را - پس از من - پاس مىداريد .
صاحب كتاب الفتح الربّاني بر حديث پيشين اين گونه تعليق مىزند :
هامش
( 1 ) . المعجم الأوسط 6 : 59 ، حديث 5790 ؛ الفردوس بمأثور الخطاب 5 : 154 ، حديث 7796 ؛ كنز العمّال 1 : 41 ، حديث 93 ( به نقل از معجم الأوسط ) در اين منبع به جاى كلمه « ذاتى » ، « ذُرّيّتى » آمده است .
( 2 ) . مسند احمد 3 : 17 ، 11147 ؛ سنن ترمذى 5 : 663 ، حديث 3788 ؛ السنن الكبرى ( نسائى ) 5 : 45 ، حديث 8148 ؛ المعجم الكبير 3 : 65 ، حديث 2679 .