عبادت در آن است . و همچنين در هر چيز رعايت مناسبت بكند ، امّا اين شرط نيست .
و روايت شده كه مردى به حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله گفت كه : زنى را فريب
[ m . b 131 ]
دادم و انواع تمتّع از آن بردم به غير از جِماع ، پس حكم خدا را بر « 1 » من جارى ساز .
فرمودند : آيا با ما نماز نكردهاى ؟ گفت : بلى . پس « 2 » فرمودند : حسنات محو سيّئات مىكند « 3 » .
و ناچار است كه « 4 » تا قريبُ العهد است به گناه تداركِ آن را بكند به اينكه پشيمان شود و محو اثر آن را بنمايد پيش از آنكه دل زنگ گرفته باشد و قبول محو نكند « 5 » ، خداى عزّ و جلّ فرموده :
« إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ »
« 6 » يعنى جز اين نيست كه قبول توبه بر خدا از براى كسانى است كه عملهاى بد مىكنند از راه نادانى و بعد از آن به زودى و قرب عهد به « 7 » آن توبه مىنمايند .
و فرمودند :
« وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ »
« 8 » يعنى توبهاى نيست از براى كسانى كه عملهاى بد مىكنند تا وقتى كه مرگ يكى از آنها را حاضر شود گويد كه : الحال توبه كردم . حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : اين در وقتى است كه امر آخرت را معاينه نموده باشد « 9 » . و اين از براى آن است كه پيش از معاينه توبه مقبول است ، چنانچه در خبر وارد شده از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله « 10 » .
و هر كسى كه مبادرت به توبه نكند به اينكه پس اندازد در ميان دو خطر عظيم
هامش
( 1 ) . بر /aبه .
( 2 ) .a- پس .
( 3 ) . صحيح مسلم 8 : 102 . سنن أبي داود 2 : 356 ح 4468 .
( 4 ) .a- كه .
( 5 ) .s+ و .
( 6 ) . نساء : 17 .
( 7 ) . عهد به /aبه عهد .
( 8 ) . نساء : 18 .
( 9 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه 1 : 133 ح 352 .
( 10 ) . نگر : الكافي 2 : 440 ح 2 .