مقام قدس در اسلام رساند . « دعابه » « * » يا شوخطبعى او ، به گفته عمر بن خطاب ، خوددارى او از پرداختن به بازى جديد خيانت سياسى ، ترفندهاى غير اخلاقى و فرصت طلبى رندانه كه در آن زمان در دولت اسلامى ريشه دوانده بود او را از موفقيت در زندگى محروم كرد ، امّا در نظر ستايشگرانش به صورت اسوهاى از انسان كامل ، سرمشقى از اسلام ناب و نمونهاى از فتوت عربى قبل از اسلام جلوهگر شد .
پاورقی
* رك : همين كتاب ، ص 105 .