به ابن إدريس شواهد جالب توجهى ارائه كرده است :
- همخوانى وهمآهنگى نثر مقدمهء اين حاشية با مقدمهء سرائر : در انتساب كتاب السرائر به ابن إدريس معروف هيچ ترديدى وجود ندارد وبا مطالعه ومقايسهء مقدمهء اين حاشية با مقدمهء سرائر ، به خصوص خطبهء آن ، همخوانى وتشابه زيادى بين نثر مسجع هر دو مشاهده مىگردد واين شاهدي است بر اينكه اين دو نثر هر دو از يك نويسنده ، يعنى از ابن إدريس حلى هستند .
- برجستگى بعد أدبي ابن إدريس : برجستهترين بعد علمي ابن إدريس پس از فقه ، بعد أدبي اوست . حال با توجه به اينكه اين حاشية كاملا گرايش أدبي دارد ومحشّى در آن به توضيح لغات ادعيهء صحيفة پرداخته ، اين تناسب نيز مىتواند مؤيّدى بر مدّعا باشد .
- توجه ويژه به كتاب صحاح اللغة در سرائر واين حاشية : ابن إدريس در كتاب سرائر در نقل نكات أدبي ، بسيار تحت تأثير صحاح اللغة جوهري بوده وبيش از هر لغوى ديگر ، حدود 34 مرتبه از أو مطلب نقل كرده است . در اين حاشية نيز مؤلّف بيشتر توضيحات لغات را از صحاح جوهري اخذ كرده وآنها را با حرف « ص » مشخص نموده است . « 1 » اين تأثيرپذيرى مشترك در هر دو اثر از صحاح اللغة كه حاكى از عنايت ويژهء ابن إدريس به اين كتاب معتبر لغوى است ، مىتواند مؤيّد ديگرى بر انتساب ابن اثر به ابن إدريس باشد . « 2 »
2 / 2 . دربارهء متن
ابن إدريس در مقدمهء كوتاه حاشية هدف خود از تأليف آن را چنين شرح مىدهد :
در صحيفهء سجاديه لغاتى هست كه هر كسى معناى آن را نمىتواند درك كند وكلماتي كه براي فهمشان بايد به لغات سادهترى
هامش
( 1 ) . براي توضيح بيشتر در اين مورد ر . ك : زندگى وانديشههاى ابن إدريس ، ص 165 - 166 .
( 2 ) . همان ، ص 108 - 109 .