علاوة بر اين ، دستنوشتههاى دو روايت ابن اشناس وابن شادان هم در اختيار أو بود كه با سنجيدن آنها با نسخهء خود مواضع اختلاف را در آن ثبت كرد . « 1 »
به همين دلايل خاتونآبادى نسخهء مجلسي را از ديگر نسخهها برتر مىدانسته است :
دستنوشت نياى من ، مولا محمد باقر ، جامعتر وشاملتر بود ؛ زيرا بعدها با دستنوشت ابن إدريس مقابله گرديد ومن نيز به خط خويش رونوشتى از آن برداشتم ودر مقابله وتصحيح آن كوشيدم . « 2 »
اين نسخه ظاهرا تا مدتها در اختيار خاندان مجلسي بوده است . مثلا خاتونآبادى در مناقب الفضلاء از آن ياد كرده است وچندى بعد هم سيّد عبد الباقي امام جمعهء أصفهان از أحفاد مجلسي كه گويد :
واجتمع عندي تلك النسخ الثلاث : البهائية ، والتي بخط جدي المولى محمد تقي - طاب ثراه - وهي أكمل وأشمل ؛ لمقابلتها مع نسخة ابن إدريس ثالثا « 3 » وصحيفتي ابن شاذان وابن أشناس . « 4 »
اما امروز از نسخهء علّامه محمد باقر مجلسي نشانى نداريم . تنها نسخههايى هستند كه با دستنويس أو مقابله شدهاند . از جمله دستنوشتهء صحيفهء سجاديه به شمارهء 9962 در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى كه در ربيع الثاني 1115 ق به دست محمد مهدي بن
هامش
( 1 ) . رسالة في الصحيفة السجادية ، چاپ شده در ضمن الرسائل الرجالية ، أبو المعالي محمد بن محمّد إبراهيم كلباسى ، تحقيق : حسين درايتى ، قم ، دار الحديث ، 1422 ق ، ج 2 ، ص 615 . البتة در آنجا سهوا نام دارندهء نسخه محمد تقي مجلسي آمده است .
در نسخه سردار كابلى هم به نقل از نسخهء مجلسي موارد اختلاف با روايتهاى ابن اشناس وابن شادان آمده است كه در ادامه بيشتر دربارهء آن توضيح مىدهم .
( 2 ) . مناقب الفضلاء ، در ميراث حديث شيعه ، ج 4 ، ص 503 - 504 .
( 3 ) . مسلما نويسنده نسخهء محمد باقر مجلسي را به جاى نسخهء پدرش گرفته است ؛ زيرا محمد باقر دارندهء صحيفة به خط ابن إدريس بود .
( 4 ) . الرسائل الرجالية ، ج 2 ، ص 615 - 616 . در اجازه به سيد سند نجفي .