تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حديث شيعه — صفحة 275

مساهمون:

ص٢٧٥
أو اين نسخه را بر علي بن علي بن محمد بن طي خوانده وپس از پايان در 4 رمضان 851 ق اجازهء روايت آن را دريافت كرده است . « 1 » نسخهء جبعى تا سال‌ها در خاندان أو باقي ماند به گونه‌اى كه در أوايل سدهء 11 ق در اختيار شيخ بهايى قرار گرفت . وى نيز آن را به محمد تقي مجلسي سپرد وپس از أو به دست پسرش محمد باقر وبعدها نواده‌اش محمد حسين خاتون‌آبادى رسيد . محمد باقر مجلسي به هنگام يادكرد طريق وجاده‌اش در روايت صحيفة به اين سخن اشاره مىكند : فأمّا من طريق الوجادة ، فإني وجدتها بخط والدي العلامة - قدس اللّه روحه - وقد نقلها من خط الشيخ صاحب الكرامات والمقامات شمس الدين محمد جد شيخنا البهائي - قدس اللّه أرواحهم - وقد يسّر اللّه لي هذه النسخة الشريفة ، وعرضت أنا أيضا نسختي عليها وهي الآن عندي ، ونقلها هو من خط الشيخ السعيد الشهيد محمد بن مكي نوّر اللّه ضريحه . « 2 » از آن‌جا كه بعدها اين نسخه أساس نسخهء مجلسي اوّل ودوم قرار گرفت ، همهء نسخه‌هايى كه در أوايل سدهء 11 ق كتابت شدند در واقع نسبت بدان مىبرند وبه تعبيرى مادرنسخهء تمامى كتابت‌هاى بعدى صحيفة است . محمد حسين خاتون‌آبادى ، سبط علامهء مجلسي كه نسخهء جباعى در اختيار أو قرار گرفته بود ، « 3 » در اين باره مىنويسد :
هامش
( 1 ) . براي متن ر . ك : همان ، ج 107 ، ص 213 . ( 2 ) . ملحقات صحيفهء سجاديه ، محمد باقر مجلسي ، كتاب‌خانهء مجلس شوراى اسلامى ، ش 9962 ، برگa170 . مجلسي در ابتداى آن نوشته كه طرق روايت خود را به تفصيل در جلد 25 بحار الأنوار والفرائد الطريفة ذكر كرده است ، بنابر اين در اين‌جا برترين ومطمئن‌ترين آنها ( أعلاها وأوثقها ) را مىآورد . ( 3 ) . مناقب الفضلاء ، مير محمد حسين خاتون‌آبادى ، تحقيق جويا جهانبخش ، در ميراث حديث شيعه ، قم ، دار الحديث ، 1378 ش ، ج 4 ، ص 503 .