عجيبتر آنكه ابن خطيب به عمر بن خطاب نسبت مىدهد كه او اعتقاد داشت جابجا كردن الفاظ متن قرآن به الفاظ مترادف براى كسى كه نمىتواند قرآن را درست قرائت نمايد جايز است ؛ او مىگويد : « روزى عمر اين آيه را به اعرابيى مىآموخت :
« إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثِيمِ » .
« 1 » اعرابى مىگفت : « طعام اليتيم » . پس چون عمر دريافت كه اعرابى نمىتواند « اثيم » را تلفظ كند به او گفت : بگو : « طعام الفاجر » اعرابى نيز آيه را چنين خواند : « إنّ شجرة الزقّوم طعام الفاجر » . . . « 2 »
اينها سخنانى است ساختگى كه بىترديد دروغ بودنشان آشكار است .
هامش
( 1 ) . دخان 44 : 43 و 44 .
( 2 ) . الفرقان ، ص 115 .