فصل هفتم تحريف نزد فرقه حشويه عامه « 1 »
همانگونه كه قبلا يادآور شديم منشأ شبههء تحريف روايات شاذى است كه اهل حديث آنها را نقل كرده و مورد توجه افراد ضعيف العقل قرار گرفته است .
ظاهرگرايان اهل حديث كه به حشويّه معروفند و در نقل حديث زيادهروى مىكنند و بىآنكه در معناى آن بينديشند و در مواردى كه با مبانى شريعت و اصول اسلام تعارض دارد درنگ كنند ، بر اينگونه روايات اعتماد نمودهاند ؛ زيرا تمام توجه ايشان به افزودن بر حجم روايات معطوف است و كارى به محتوا ندارند ؛ بنابراين برايشان اهميتى ندارد كه از چه كسى اخذ حديث مىكنند و در اخذ و نقل حديث بر چه چيزى تكيه مىكنند .
ابن جوزى مىگويد : « جمهور محدثان بسيار زيادهروى كردهاند ؛ « 2 » زيرا عادت كردهاند كه - اگرچه با نقل سخنان باطل و بىاساس - بر حجم حديثشان بيفزايند ؛ در
هامش
( 1 ) . چنان كه پيش از اين نيز يادآور شديم ، مقصود از حشويّهء عامه ، گروهى از اهل حديث اهل سنتاند كه در فراگيرى و ضبط حديث دقّت نشان نمىدهند .
( 2 ) . قاضى عبد الجبار - همانگونه قبلا گذشت - ايشان را فرقهاى برخاسته از حنابله دانسته است . ر . ك : شرح الاصول الخمسه ، ص 527 .