خلال اين حوادث تمام آثار شريعت ، از جمله تابوتى كه در آن كتاب شريعت نگهدارى مىشد ، از بين رفت تا آنكه در سال 538 قبل از ميلاد بابل توسط كورش پادشاه ايران فتح شد .
كورش در اولين اقدام ، تمام اسراى بنى اسرائيل را آزاد كرد و فضايى آرام و راحت را براى ايشان ايجاد نمود . او فرمان بازسازى ساختمان بيت المقدس و مكانهاى يهود را صادر كرد . كار بازسازى به دست نوه او داريوش ( 521 - 486 قبل از ميلاد ) پايان يافت .
بيشتر يهوديان ، ماندن در حمايت پادشاهان فارس را بر برگشت به شهرهاى خود ترجيح دادند . اينان چون باسواد بودند ، به امر ديوانى گماشته مىشدند .
سرانجام در دوره اردشير درازدست ( در سال 457 قبل از ميلاد ) كاهن پيرى به نام عزرا در رأس جمعيتى انبوه از اسيران بنى اسرائيل - كه اسامى ايشان در اصحاح دوم از كتاب عزرا « 1 » آمده است - آماده رهسپارى به بيت المقدس شدند . شاه ، آنان را با مال كافى روانه كرد . او ( عزرا ) به اورشليم آمد تا شريعت را بازسازى كند و عبادات و مراسم ديرين آن را اصلاح نمايد ؛ از اينرو براى خواندن دعا و نسخههاى كتب قديم كليساهايى ساخت . كوششهاى او براى تجديد شريعت باعث شد تا جمعى از يهود از او درخواست كنند شريعت را از نو تدوين كند و كتاب عهد عتيق را تجديد نمايد . عزرا به اجابت خواهش ايشان مصمم شد . او در حالىكه 130 سال از سقوط اورشليم و 80 سال از فتح بابل توسط كورش مىگذشت ، با استمداد از باقىمانده خاطره خود و نيز با استفاده از پارههاى كتب قديمى و اطلاعات پراكنده مردم ، عهد قديم فعلى را گردآورى نمود .
جيمس هاكس مىگويد كه عزرا براى اصلاحات دينى و تصحيح شعائر متداول و نيز تأسيس كليساها - جهت خواندن دعاهاى مأثور و نوشتههاى مقدس پيشين - اقدام نمود . به اعتقاد ما او پس از اين رخدادها ، كتب تواريخ و كتاب عزرا و بخشى از كتاب نحميا را نوشت . تمامى كتابهاى عهد عتيق - كه امروزه شريعت ما بهشمار
هامش
( 1 ) . كتاب مقدس ، عهد قديم ، ص 739 .