وَحَر : صوت سينه را گويند وبه معنى حقد وغيظ وشدت غضب نيز گفته شده است .
وحي : در دعاى كرب : وحياً « 1 » أي سريعاً عاجلًا ، وحى - بالمد والقصر - به معنى تندى نمودن .
وخز : طعن زدن .
وخيم : ووخام ووخم : امر مشكل وناسازگار وناگوار شدن ، مقابل مَريّ .
ودّ : دوستى ومحبت ، قوله :
« سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا »
« 2 » أي محبته في قلوب عباده .
ورد : ورد فلان أي حضر . « 3 » أوردنا أي أحضرنا . وَرَدَ أي بلغ . وِرد : آبى را گويند كه انسان بر أو وارد شود ، ومنه قوله تعالى :
« وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ »
« 4 » . وِرد : شترى را گويند كه به آب برسد ،
« وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً »
« 5 » يعنى عطشاً ، مثل شتر تشنه كه به آب برسد . كار دائمي وهر روزى را نيز گويند .
ورطة : هلاك شدن « 6 » ، زمين مطمئن وهموار كه راه ندارد . « 7 » وراطة : خديعة .
وزي : مقابل بودن ، موازات ، محاذاة ، مساواة ، مصافات ، معادل ، مقابل ، همه نظاير هستند .
وزر : بهتان ودروغ .
وسع : غنا وتوانگرى . أوسَعَ الرجل : استغنى .
وسيلة : چيزى است كه به أو متقرب به غير شود . واسل : راغب . در دعاى حاجت صحيفة است : يا من لا تبدِّل حكمتَه الوسائلُ « 8 » اما عدم تبدل حكمت أو به وسائل ،
هامش
( 1 ) . الصحيفة السجادية : دعاى هفتم .
( 2 ) . سورهء مريم ، آيهء 96 .
( 3 ) . صحاح اللغة ، ج 2 ، 549 .
( 4 ) . سورهء هود ، آيهء 98 .
( 5 ) . سورهء مريم ، آيهء 86 .
( 6 ) . لسان العرب ، ج 7 ، ص 425 .
( 7 ) . همان .
( 8 ) . الصحيفة السجادية : دعاى سيزدهم .