راضِيَةً مَرْضِيَّةً »
« 1 » بدان معنى نفس ناطقه از كلام خواجة است در شرح إشارات ، وروح حيواني [ است در ] كلام كفعمى .
نفل : زيادى . نفل غنيمت را نيز گويند ومرد زياد بخشش را گويند . نماز نافله را نافله گويند زيرا أو زيادة است بر فرض . ولد ولد را نافله گويند زيرا أو زيادة است بر ولد .
نقش : زينت نمودن وبيرون آوردن ، نهايت جستجو نمودن . مناقشة الحساب يعنى استقصاء نمودن وكنجكاوى نمودن . نقش : كمان زدن پشم وپنبه .
نقيض : آواز وصوت . أنقضَت العُقابُ أي صَوّتت . إنقاض : آواز مثل بقره .
نقيض : صوت محامل ومردان .
« الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ »
« 2 » أي ثقل حتى سمع صوته .
جوهري گويد انتقاض : انتكاث . « 3 » در دعاى استغاثه : وانتقاض جوارحي « 4 » أي صوت جوارحي .
نقمة : عقوبت نمودن .
نكد : اندك ، مشكل . نكدت الركبة أي قلّ ماؤها . « 5 » نَكِدَ العيش « 6 » أي اشتدّ وضاق .
رجل نكد أي عسر ناقته . نكد يعنى بچه از جهت أو نمىماند . النكد : الثوم .
نكس : رجوع نمودن .
نكص :
« نَكَصَ عَلى عَقِبَيْهِ »
« 7 » أي رجع يعنى برگشت .
نكال : عقوبت . والنكيل : فعل شنيع جاى آوردن . أنكال : قيود واسبابى كه به أو انسان را حبس ومنع كنند ، ومنه قوله :
« إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا »
« 8 » أي قيوداً ، مفرد أو نكل . قيود
هامش
( 1 ) . سورهء فجر ، آيهء 28 .
( 2 ) . سورهء انشراح ، آيهء 3 .
( 3 ) . صحاح اللغة ، ج 3 ، ص 110 .
( 4 ) . الصحيفة السجادية : دعاى شانزدهم .
( 5 ) . تاج العروس ، ج 2 ، ص 518 .
( 6 ) . عيون الحكم والمواعظ ، ص 285 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 12 ، ص 76 .
( 7 ) . سورهء انفال ، آيهء 48 .
( 8 ) . سورهء مزمل ، آيهء 12 .