سبب آن است كه وسائل بر خلاف حكمت است چگونه تواند تبديل حكمت نمايد ؟
از اين جا معلوم شود جواب سؤالي كه تقرير أو آن است : خدا مىفرمايد :
« ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ »
« 1 » ومىبينى زياد است كه دعا كنند مستجاب نشود ، جواب گوييم : دعا بر وجه حكمت نيست ؛ زيرا شرط أجابت عدم مفسده است . اگر بگويى « 2 » مطلبي ودعايى كه در آن حكمت است لابداً خداى جاى آورد پس حاجت به دعا نيست ، جواب گوييم : دعا بنفسه عبادت است كه بايست خدا به أو عبادت شود . مىتوان در جواب گفت : جايز است اين كه مطلوب در أو مصلحت باشد وقت دعا نه قبل أو . سيد مرتضى در درر مىفرمايد كه مراد به قوله تعالى :
« أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ »
« 3 » أي أستمع ، چنانچه سمع به معنى يجب ، مثل سمع اللَّه أي أجاب .
وشج : وصل نمودن .
وشك : أي سرع ، وشك البين يعنى سرعت وتندى ، جدايى . أوشك أي أسرع .
وصل : ووصلة : هر چيزى كه به أو توصل به سوى غير شود .
وظيفة : چيزى است كه قرار دهند از جهت انسان در وقت خاص وموعد مخصوص از طعام وپول ورزق ونحو آن .
وعد : ووعيد ، وعد در خير است ، وعيد در شر است ، ومنه : يا من إذا وعد وفى ، وإذا توعَّد عفا . « 4 »
وفد : وفادة : مصدر مِن وفد يفد إذا قدم . وفد : قومي را گويند كه وارد شوند بر سلطان در امر فتح وتهنيت .
وفور : زياد [ ت ] وكثرت .
وقف : وقفت الدار على الساكنين يعنى حبس بر ايشان نمودم . وأوقفت لغت رويت . وقفت أي قلعت . وقف به معنى اطلاع نيز آمده است . وقفته على ذنبه أي
هامش
( 1 ) . سورهء غافر ، آيهء 60 .
( 2 ) . در نسخه : بگوى .
( 3 ) . سورهء بقره ، آيهء 186 .
( 4 ) . التهذيب ، ج 3 ، ص 90 ، ح 22 .