باب ما أوّله الواو
وبيل : ثقيل وشديد ،
« فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِيلًا »
« 1 » أي ثقيلًا شديداً . وبال أمره أي عاقبة أمره من الشرّ . وبال : سوء عاقبة .
وتر : واتر ويواتره شيء : عقيب شئ آمدن در مقام كمك وأعانت ، از اين قبيل است قوله تعالى :
« ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا »
« 2 » أي متواترة .
وجد : وُجدُك أي غِناك وسعتك . وجد به معنى حزن هم آمده است ؛ وجده أي حزنه . توجَّدت لفلان أي حزنت .
وجب : سقط . وجيب : طپيدن دل . وجيب القلب أي الاضطراب .
« وَجَبَتْ جُنُوبُها »
« 3 » أي سقطت « 4 » .
وجل : به معنى ترسيدن .
« وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ »
« 5 » أي خافت . مَوجِل - بالكسر - موضعي كه در أو انسان بترسد . مؤنث : وجلة ؛ رجل وَجِلٌ ، وامرأةٌ وَجِلَة .
وجه : مستقبل هر شئ را وجه گويند . وجه به معنى قصد آمده است :
« وَجَّهْتُ وَجْهِيَ »
« 6 » أي قصدت بعبادتي وتوحيدي . وجه به معنى دين نيز آمده است ، كقوله :
« كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ »
« 7 » أي دينه . وبه معنى فضل نيز آمده است
« فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ »
« 8 » أي أقم فضلك . وبه معنى خَدّ ورو نيز آمده است :
« أَ فَمَنْ يَتَّقِي بِوَجْهِهِ سُوءَ الْعَذابِ »
« 9 » ، وبه معنى عظمت نيز آمده است . عرب ذكر وجه كند واراده كنند صاحب أو را ، فيقولون : أكرم اللَّه وجهك أي أكرمك « 10 » .
هامش
( 1 ) . سورهء مزمل ، آيهء 16 .
( 2 ) . سورهء مؤمنون ، آيهء 44 .
( 3 ) . سورهءحج ، آيهء 38 .
( 4 ) . ترتيب كتاب العين ، ج 3 ، ص 1926 .
( 5 ) . سورهء انفال ، آيهء 2 .
( 6 ) . سورهء انعام ، آيهء 79 .
( 7 ) . سورهء قصص ، آيهء 88 .
( 8 ) . سورهء روم ، آيهء 30 .
( 9 ) . سورهء زمر ، آيهء 24 .
( 10 ) . فيض القدير ، ج 2 ، ص 187 .