( 10 ) نسخ در آيهء آزادى در عقيده
« لَا إِكْرَاهَ فِى الدِّينِ قَد تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَىِّ » . ( 2 / 256 )
« در قبول دين اكراهى نيست ( زيرا ) كه راه درست از راه انحرافى روشن شده است . »
عدهاى مىگويند : اين آيه با آيهء جهاد نسخ گرديده است زيرا خداوند در آيه جهاد به جهاد فرمان مىدهد و اكراه در دين را لازم و واجب مىشمارد ، آن جا كه مىفرمايد :
« يَا أَيُّهَا النَّبِىُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ » . ( 9 / 73 )
« اى پيامبر ! با كافران و منافقان جهاد كن ! »
عده ديگر مىگويند : آيه اول نسخ نگرديده بلكه عموميت آن با آيهء دوم تخصيص و استثنا خورده و به اهل كتاب اختصاص يافته است زيرا به طورى كه قبلًا گفتيم ، اگر عوامل خاصى پيش نيايد ، با اهل كتاب تنها به جرم كافر بودنشان جنگ جايز نيست .
مؤلف : به نظر ما اين آيه از محكمات است نه نسخى به آن راه يافته و نه عموميتش تخصيص و تبصره خورده است .