شناخت معجزه
معناى معجزه
كلمهء معجزه از « اعجاز » ريشه گرفته است و واژهء اعجاز نيز در لغت به چند معنى آمده است :
1 - از دست رفتن چيزى ، مثلًا : گفته مىشود « أعْجَزَهُ الأَمْرُ الفُلانى » يعنى فلان چيز از دست وى در رفت .
2 - احساس عجز و ناتوانى در ديگرى ، مثلًا مىگويد : « أعْجَزْتُ زَيْداً » او را عاجز و ناتوان يافتم .
3 - ايجاد عجز و درماندگى در طرف مقابل ، در اين صورت اعجاز به معناى « تعجيز » مىباشد ، مانند : « أعْجَزْتُ زَيْداً » يعنى او را عاجز و ناتوان نمودم .
و اما در اصطلاح دانشمندان علم « كلام » ، معنى اعجاز عبارت از اين است : كسى كه مقامى را از ناحيهء خداوند براى خود ادعا مىكند ، بايد بهعنوان گواه بر صدق گفتارش عملى را انجام دهد كه به ظاهر بر خلاف قوانين خلقت و خارج از مسير عادى و طبيعى است و ديگران از انجام دادن آن عمل عاجز و ناتوان هستند ، اينچنين عمل خارقالعادهاى را « معجزه » و انجام دادن آن عمل را « اعجاز » مىنامند .