در اين مورد عياشى از امام باقر ( عليه السلام ) چنين آورده است كه آن حضرت در تفسير آيهء « وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ » « 1 » ؛ ى عنى كه : هر قومى را راهنمايى هست ، فرمود : منظور از اين راهنما علىبنابيطالب ( عليه السلام ) است و اين راهنما در هر زمان از ما خاندان رسالت خواهد بود .
راوى مىگويد : جانم به قربانت پس تو نيز مشمول و مصداق اين آيه هستى و از همان هاديان و راهنمايان كه در آيه آمده است ، مىباشى ؟
فرمود : آرى ، من نيز مشمول اين آيه بوده ، يكى از مصاديق و معانى آن مىباشم زيرا آيات قرآن هميشه زنده مىباشد ، زوال و فنا هرگز در آن راه ندارد و اگر آيهاى كه دربارهء ملّت معينى نازل گرديده است با از بين رفتن آن ملّت ، دورانش سپرى مىشد : دوران تمام آيات قرآن تا به امروز به پايان مىرسيد ولى چنين نيست بلكه همان آيه براى آيندگان نيز همانطور شامل است كه براى گذشتگان صادق بود .
امام صادق ( عليه السلام ) نيز در اينباره مىفرمايد :
« قرآن زنده و جاويد است و هرگز از بين نمىرود و مانند پيدايش و جريان شب و روز در همهء ادوار و ازمنه جريان و سريان دارد و به مانند حركت و سير آفتاب سير مىكند و همانطور كه به مسلمانان دوران اول روشنايى مىبخشد ، به آيندگان نيز نورافكن و روشنىبخش خواهد بود . »
در كافى چنين آمده است كه : عمر بن يزيد معناى آى « وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ » « 2 » را از امام صادق ( عليه السلام ) سؤال نمود . امام ( عليه السلام ) در پاسخ وى چنين فرمود : « اين آيه دربارهء خاندان پيغمبر ( عليهمالسلام ) نازل گرديده است كه مؤمنين بايد نسبت به
هامش
( 1 ) . سورهء رعد ، آيهء 7
( 2 ) . « مؤمنان كسانى هستند كه با كسانى كه خداوند به صله و ارتباطشان فرمان داده است ، ارتباط و پيوستگى دارند . » ، سورهء ، آيهء 21 .