حمزهء كوفى
حمزه فرزند حبيب بن عمارهء بن اسماعيل است . كنيهاش ابو عماره از قبيلهء تميم و اهل كوفه مىباشد .
قرائت را بر سليمان بن اعمش و حمرانه بن اعين عرضه داشته و از آنان فراگرفته است .
در « الكفايهء الكبرى » آمده است كه او قرائت را از محمد بن عبدالرحمان بن ابى بن ليلى و طلحه بن مصرف فراگرفته است و در « التيسير » آمده است كه : از مغيره بن مقسم و منصور و ليث بن ابى سليم فراگرفته و صاحب كتاب « التيسير و المستنير » مىگويد : از امام صادق ( عليه السلام ) فراگرفته است .
اينان مىگويند : « حمزه » بدواً قرائت را از حمران ياد گرفته ، سپس بر اعمش و ابو اسحاق و ابن ابى ليلى عرضه داشته است و پس از عاصم و اعمش مقام امامت و پيشوايى در علم قرائت به وى محول گرديد . او حجت و پيشوايى موثق و مورد اعتماد و نمونهاى بىنظير بود .
« عبدالله عجلى » مىگويد : ابو حنيفه به حمزه چنين گفت : تو در دو مسئله بر ما پيروز گشتى و در آن دو جهت با تو مباحثه و مناظره نمىكنيم : قرآن و فرائض . « سفيان ثورى » نيز گفته است : حمزه در قرآن و فرائض بر همه تفوق دارد و