عبد اللّه . ( 1 ) وهب منبه روايت مىكند كه آب زمزم را چون بخورند ، سيرى حاصل آيد و شفا از بيمارى ، و او بسيار خوردى آب زمزم و گفتى به خداى كه نفس وهب در قبضهء قدرت او است كه هيچ كس قصد نكند به آب زمزم و باز خورد سير الا كه دردى از او بيرون آرند و شفائى در او با ديد آيد . ( 2 ) و امير المؤمنين على بن ابى طالب رضى اللّه عنه گفته است كه بهترين وادىاى وادى مكه است و وادىاى به هند كه آدم عليه السلام آنجا فرو آمد به زمين . و بترين وادى ، وادىاى است به احقاف ، و آن منازل قوم عاد است ، و وادىاى به حضرموت و بهترين چاهى چاه زمزم است و بترين چاهى چاه برهوت است كه روحهاى كافران در آنجا جمع كنند .
جابر عن النبى صلى اللّه عليه انه قال ماء زمزم لما شرب .
( 3 ) مىگويد كه آب زمزم بدان نيت باشد كه خورند به هر نيت كه كنند خداى تعالى آن مقصود مهيا گرداند . و آوردهاند كه آب زمزم بر همه آبهاى دنيا فخر آورد . پس آب كوه بو قبيس بر آن زدند . پس هر وقت كه آب زمزم غلبه كند خوش باشد ، و چون آب بو قبيس غالب شود شورى زيادت باشد .
( 4 ) ضحاك آورده است كه خداى تعالى همه آبهاى خوش روز قيامت از روى زمين بردارد الا آب زمزم ، و همه آبها به زمين فرو شود الا زمزم . و زمين آنچه در شكم او است از زر و سيم بيرون اندازد ، و مرد انبان زر و سيم مىآرد و مىگويد كه فراپذير اين از من . و گويند اگر دى آورده بودى فرا گرفتمى . ضحاك آورده است كه از خوردن آب زمزم پهلو فراخ كردن بيزارى است از نفاق ، و آب زمزم خوردن تب ببرد و درد سر ، و در آن نگريستن چشم روشن گرداند و روزگارى آيد كه آب زمزم خوشتر از آب نيل و فرات باشد .
شرف النبي ص ( فارسي ) — صفحة 417
مساهمون: عبد الملك الخركوشي النيسابوري
ص٤١٧