ايشان و نامهاى پدران ايشان مىخواندند يك يك را و پس گفت :
وجدنا ما وعدنا ربنا حقا فهل وجدتم ما وعد ربكم حقا . ما بيافتيم آنچه وعده كرده بود ما را خداى ما شما بيافتيد آنچه خداى شما وعده كرده بود شما را . پس گفت : ايشان مىشنوند چنان كه شما مىشنويد و لكن از جواب دادن ممنوعند . ( 1 ) پس اصحاب رسول عليه السلام اختلاف كردند در بخشيدن غنيمت . بعضى گفتند : ما اوليتريم بدان از براى آنكه ما گرداگرد رسول عليه السلام بوديم و مدافعت مىكرديم از او و به دعاى رسول خداى تعالى ما را نصرت داد نه به كارزار ، و ديگران گفتند ما سزاوارتريم كه ما پشت شما نگاه مىداشتيم و دشمنان را مىشكستيم و غنيمت جمع مىكرديم .
( 2 ) و رسول عليه السلام قسمت كردن غنيمتها را تأخير مىكرد تا به موضعى رسيد كه آن را صفرا گويند . پس خداى تعالى اين سورت فرستاد
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ
. گفت :
غنيمت خداى راست و رسول را آنچه خواهد كند . ( 3 ) پس رسول عليه السلام قسمت كرد بر ايشان به تفضل خويش و هشت كس را در ميان قسمت آورد كه حاضر نبودند در غنيمت ، از ايشان عثمان بود و طلحه و سعد و ابو لبابه و الحرث بن حاطب ، ايشان را نصيبى بنهاد از غنيمت و از مزد . و بعد از آن غنايم با مدينه مىآوردند با خدمت رسول عليه السلام تا آنچه خواهد مىفرمايد تا اين آيت آمد كه : و اعلموا ان ما غنمتم من شىء فان للّه خمسه ، الآيه . و در آن روز شهيد گشتند از مسلمانان چهارده مرد از ايشان بود عبيدة بن الحرث بن عبد المطلب و مهجع مولى عمر و ذو الشمالين عمرو بن نضله و عمير بن ابى وقاص برادر سعد و عاقل بن البكير و صفوان بن ابى البيضا و باقيان از انصار .
( 4 )
و اما قصهء غزو احد
چنان بود كه اهل بدر چون جماعتى منهزم باز گرديدند و بزرگان و اشراف ايشان كشته شدند هيچ منزل نماند در مكه الا