تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التوحيد ( شگفتيهاى آفرينش ) ( فارسى ) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
نمىبينى كه يك دانهء باران چه قيمتى دارد و چه نعمت بزرگى است ولى مردم از آن در غفلت‌اند ؟ چه بسا حاجتى بىقدر از يكى از ايشان دير برآورده شود و او بدون توجه به نعمتى بزرگتر به خشم آيد و ناسزا گويد ، در حالى كه خير او در همين است . چه سود كه او از شناخت نعمتهاى بزرگ محروم شده است .

[ منافع نزول باران بر زمين و حكمتهاى در آن ]

در حكمت نزول باران تأمل كن . تدبير چنان ديده شد كه باران از بلندى بر زمين بريزد تا نقاط بلند و برافراشته را نيز سيراب نمايد . اگر از پايين مىجوشيد به برخى از زمينهاى بلند نمىرسيد ، در نتيجه كشتزارهاى زمين كاهش مىيافت . نمىبينى كه زمينهاى آبى بيش از ديمى است ؟ با نزول باران ، زمين زنده مىشود ، دشتهاى گسترده و دامنه كوهها كشتزار مىگردد و غلّه فراوان به بار مىنشيند . نيز بدين وسيله ، دشوارى انتقال آب از جايى به جاى ديگر از دوش مردم برداشته مىشود و ديگر بر سر آب ، ميان آنان درگيرى و مشاجره و ستم رخ نمىنمايد و چنين نمىشود كه عزيز و نيرومند ، آن را در تحت يد خود گيرد و ناتوان از آن محروم گردد . همچنين وقتى كه تقدير بر آن قرار گرفت كه باران از بالا بر زمين سرازير شود ، اندك اندك و دانه دانه فرو مىريزد تا در زمين نيز فرود و آن را سيراب سازد . اگر ناگهان يكباره بر زمين مىريخت در زمين نفوذ نمىكرد و كشتزارهاى روينده و ايستاده را نابود مىكرد . پس بتدريج و دانه دانه مىريزد تا دانه‌هاى داخل زمين را بروياند و زمين و كشتزار تشنه را زندگى بخشد . نزول باران منافع ديگرى نيز دارد .
التوحيد ( شگفتيهاى آفرينش ) ( فارسى ) — صفحة 137 | المفضل بن عمر الجعفي / نجفعلى ميرزائى