تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التوحيد ( شگفتيهاى آفرينش ) ( فارسى ) — صفحة 130

مساهمون:

ص١٣٠
بىآنكه بريده شود ادامه مىيابد . از همين « هوا » و مصالح نهفتهء در آن ، درس عبرت بگير . هوا عامل حيات اين بدنهاست و با تنفس و گرفتن آن از خارج باعث حيات درون جسم مىگردد . صداها را از فاصله‌هاى بسيار دور مىرساند . بوهاى خوش را از جايى به جاى ديگر حمل مىكند . نمىبينى از جانبى كه باد مىآيد بويى مىآيد . صدا نيز اين گونه است . هوا گرما و سرما را كه به سود عالم است مىپذيرد . باد وزنده نيز از جنس هواست . باد بدنها را خنك مىكند و ابرها را از جايى به جاى ديگر مىبرد تا متراكم شود ، باران دهد تا سودش شامل همه گردد . آنگاه كه باريد ، باد ابرها را مىپراكند . درختها را آبستن مىكند ، كشتيها را در حركت مىاندازد ، غذاها را لطيف و خوردنى مىگرداند ، آب را سرد و آتش را افروخته مىسازد ، چيزهاى تر را مىخشكاند ، و خلاصه هر چيزى را بر روى زمين زنده مىكند . اگر باد نبود رويندگان مىپژمردند جانوران مىمردند و همه چيز تفتيده و فاسد مىگشت .

[ شكل زمين ]

اى مفضّل ! در بسترى كه خداوند براى جواهر چهارگانه آفريده تا بطور گسترده رفع نياز شود بنگر . از جمله گستردگى اين زمين و كشيدن آن است . اگر اين گونه وسيع و گسترده نبود چگونه جايها و مساكن مردم ، كشتزارها ، چراگاهها ، جنگلها و درختان ، داروهاى فراوان ، معادن بىشمار و پرفايده و بسيار را در خود جاى مىداد ؟ چه بسا كسى اين فلاتهاى خشك و دشتهاى دهشت‌آور را بىثمر و بيهوده
التوحيد ( شگفتيهاى آفرينش ) ( فارسى ) — صفحة 130 | المفضل بن عمر الجعفي / نجفعلى ميرزائى