بر آنكه امر و تدبير حكيم و جهانيان براى صلاح و مصلحت آنان است .
[ باد و ويژگيهاى آن ]
اى مفضّل ! تو را از باد و خواص آن آگاه مىكنم . نمىنگرى كه هنگام خوابيدن و ركود باد ، چگونه مصيبت به پا مىشود و جانها را در معرض هلاكت مىافكند ، سالمان را بيمار و زار و بيماران را هلاك و ناكار و ميوهها را فاسد و نابود و دانهها و سبزيها را آلوده و بىسود مىگرداند . « و با » را به دنبال دارد و غلات را نابود مىسازد . پس وزش بادها از تدابير و حكمتهاى حكيم و آفرينشگر است كه به صلاح جهان و جهانيان در جريان مىافتد .
[ هوا و اصوات ]
تو را از يك ويژگى و خاصيت ديگر هوا آگاه مىكنم : « صدا » اثرى است كه بر اثر اصطكاك اجسام در « هوا » پديد مىآيد و « هوا » آن را به گوشها مىرساند . مردم [ با همين ] صدا در حاجتها و معاملات خود در طول روز و بخشى از شب با يك ديگر سخن مىگويند .
اگر اثر اين سخن ، مانند نوشتهاى كه بر كاغذ مىماند ، در هوا مىماند ، جهان از آن آكنده مىشود و به زيان و ضرر اينان تمام مىشد . نيز مىبايست كه تند تند به تجديد و تعويض آن بپردازند . البته نه مانند نوشتن بر كاغذ ؛ زيرا سخنان ملفوظ بيش از كلمات مكتوب است . آفرينشگر حكيم - جلّ و علا - اين هوا را چون كاغذى پوشيده قرار داده كه سخنان را حمل كند و در تمام جهان نياز آدمى را بردارد . آنگاه آن را محو مىكند و از نو پاكيزه و سفيدش مىگرداند . و اين كار