خدايى كه شريفترين دانشها را به دو بخشيد و نيكوترين فنون را به وى عطا فرمود .
از نيكوترين اين نعمتهاى بزرگ و پرشكوهترين اين دو لطف سترگ ، آن است كه خداى متعال وى را به گردآورى اخبار فقيهان هر عصرى - كه صاحبان فتوا و قضاوت بودند - از زمان پيامبرمان محمّد صلى الله عليه و آله تا عصر مشايخمان در اكنون ، بدانگونه كه در دورههاى گوناگون ، داورى كردند و فتوا دادند و بهرهمند ساختند و بهرهمند شدند ، رهنمون شد . »
نويسندهء « كشف الظنون » دربارهء او مىنويسد : « كتائب أعلام الأخيار من فقهاء مذهب النعمان المختار » اثر مولى محمود بن سليمان كفوى ، متوفّاى سال 990 . « 1 »
ابومهدى ، عيسى ثعالبى ، در كتاب « مقاليد الأسانيد » فراوان از كفوى نقل مىكند ؛ تا جايى كه در نگارش شرح حال زين عراقى و تفتازانى و طحاوى و . . . بر وى تكيه مىكند و به سخن او استناد مىنمايد . همچنين ، غلام على آزاد در « سبحة المرجان » و شاه ولىاللَّه ( پدر دهلوى ) در « الانتباه في سلاسل أولياء اللَّه » و « دهلوى » در كتاب « بستان المحدّثين » در شرح حال طحاوى ، همگى اينگونهاند .
اعتبار « مناقب خوارزمى »
به يقين ، كتاب « مناقب عليّ » اثر خطيب خوارزمى ، در شمار كتب معتبرى است كه دانشمندان از آن كتابها نقل و بدانها استناد مىكنند . و اينك برخى از مواردى كه دانشمندان بزرگ اهل تسنّن به اين كتاب اعتماد كرده و در مؤلَّفات مشهور خود از آن نقل كردهاند :
- حافظ گنجى : ابواسحاق بن بركهء كتبىِ مقرئ ، در مسجدش در شهر موصل ، از حافظ ابوالعلاء ، حسن بن احمد بن حسن همدانى ، از ابوالفتح عبدوس ، از شريف ابوطالب ، مفضّل بن محمّد بن طاهر جعفرى ، در خانهاش در اصفهان ، از حافظ ابوبكر ، احمد بن موسى بن مردويه بن فورك ، از احمد بن محمّد بن سرى ، از
هامش
( 1 ) . كشف الظنون 2 / 1472 .