- حافظ عصر و محدّث زمان خويش ، ابوالقاسم ، سليمان بن احمد بن ايّوب طبرانى ، در بسيارى از كتابهايش ؛
- حافظ ابومحمّد ، عبداللَّه بن محمّد بن حيّان ، ابوالشيخ اصفهانى ، در « السنّة » ؛
- حافظ فرزند حافظ ، ابوعبداللَّه ، محمّد بن اسحاق بن محمّد بن يحيى بن منده ، حافظ اصفهان ؛
- حافظ ابوبكر ، احمد بن موسى بن مردويه ؛
- حافظ عصر خويش ، ابونعيم ، احمد بن عبداللَّه بن اسحاق اصفهانى ؛
و گروه ديگرى از حافظان كه يادكرد آنها به درازا مىكشد . « 1 »
3 . سبكى
: وى ، آنگونه كه در شرح حال حاكم گذشت ، ابن مردويه را در طبقهء حاكم ياد كرده است .
4 . سيوطى
: ابن مردويه : حافظ بزرگ و ع لّا مه و . . . . « 2 »
5 . زرقانى
: حافظ ، دقيق در ثبت اخبار ، ع لّا مه ، ابوبكر ، احمد بن موسى بن مردويه اصفهانى ، در سال 323 چشم به جهان گشود و كتابهاى « التاريخ » و « التفسير » و « المسند » و « المستخرج على البخارى » را نگاشت . وى به اين فن شناخت كامل داشت و با راويان حديث آشنا و بسيار پرتوان و نيكو نگارش بود . ابن مردويه در بيست و سوم يا بيست و چهارم رمضان سال 410 چشم از جهان فرو بست . حافظ ابن ناصر در « مشتبه النسبة » مىنويسد : خوانش درست مردويه ، مَرْدُويَه است .
ابن نقطه ، از برخى از اصفهانيان ، مِرْدُويَه نيز شنيده است . « 3 »
معناى اصطلاحى حافظ
دانشمندان اهل تسنّن ابن مردويه را با وصف « حافظ » ستودهاند . اين مطلب را
هامش
( 1 ) . زاد المعاد فى هدى خير العباد 3 / 56 .
( 2 ) . طبقات الحفّاظ / 412 .
( 3 ) . شرح المواهب اللّدنّيّه 1 / 182 .