مجموع حركتهاى فناپذير و از بين رفتنى مىباشد و عنوانش چنين مىباشد و قايم به وى مىباشد و به فناى وى فنا مىشود سيئه و گناه نيست و اين آثار گناهى است كه پشت سر آن عقاب مىآيد يعنى گناهان لازمه انسانند تا آنكه با دميده شدن « يوم تبلى السرائر » عقاب مىشود و اگر آميختگى اين شقاوت و زشتى در ذات انسان نبود از وى عمل زشت صادر نمىشد و وقتى با توبه و عمل صالح تطهير شود ذات وى سعادتمند و پاك مىشود كه آثار لازمه آن كه همان گناهانند متبدل مىشود .
شماره 67 ص 213 سطر 12 :
فرق بين شكر و حمد چيست ؟ شكر بزرگداشت با تمام جوارح است و حمد بزرگداشت با زبان است و هر دو سپاسگزارى از نعمتهايى است كه حق سبحان داده است ، ولى مدح بر نيكويىهايى است كه ممدوح دارد .
شماره ( 2 - 65 ) ص 208 سطر 16 :
حديث دلالت مىكند كه بعضى از درجات بهشت با كار و كوشش و تلاش به دست مىآيد ولى بعضى از درجات بدون ابتلا قابل دسترسى نيستند .
مرآة العقول شماره 68 ص 212 سطر 2 :
چرا هنگام بين الطلوعين و غروب آفتاب تا مغرب شرعى ساعت غفلت شمرده شده است ؟
روايت جابر از امام صادق عليه السلام تصريح دارد كه : شيطان در اين ساعت لشكريانش را پراكنده مىسازد لذا بايد در اين اوقات ذاكر خدا بود آيات و اخبارى بر فضل دعا و ذكر مخصوصا تهليل داريم ظاهر بعضى از آنها وجوب است ، و لو كسى از علما به وجوب ذكر و دعا در اين اوقات قايل نشده است . علت اين اصرار و ابرام در اين دو وقت ممكن است همه و يا بعضى از وجوه زير باشد .
اوّل : شكر نعمتهاى روز يا شب گذشته .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 359
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣٥٩