28 ص 125 سطر 15 :
پيامبر ( ص ) فرمود : كسى از شما دستش را به سوى آسمان بلند مىكند و مىگويد : « يا رب يا رب » ولى طعام و لباس وى از حرام است كدام دعاى وى به اجابت مىرسد ؟ و اگر صدقه دهد به مال حرام صدقه مىدهد و اگر ازدواج كند ، به حرام ازدواج مىكند و اگر روزه بگيرد بر حرام افطار مىكند . واى بر وى ! آيا نفهميد كه خداى تعالى پاك است و جز پاك را نمىپذيرد و در كتاب خويش فرمود :
إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
« 1 » مائده خداى تنها از پرهيزگاران مىپذيرد .
لآلئ الاخبار ج 5 ص 88 و نيز حضرت امير ( ع ) فرمود : هر كس لقمهاى از حرام بخورد چهل روز نمازش قبول نمىشود و چهل روز دعايش اجابت نمىگردد و غذاى حرام هر گوشتى را كه بروياند آتش سزايش مىباشد و يك لقمه نيز گوشت را مىروياند . لآلئ ج 5 ص 88
يادداشتهاى باب چهارم
شماره 29 ص 129 سطر 11 :
مرحوم مجلسى در مرآة فرمود : معناى آن گمان خوش به آمرزش است كه به هنگام استغفار گمان داشته باشد كه وى را مىآمرزد و به هنگام توبه گمان قبولى توبه داشته باشد و به هنگام دعا گمان اجابت داشته باشد و به هنگام كفيل كردن خداى تعالى در كفايت از وى ظن به كفايت حق سبحان داشته باشد زيرا اين صفات جز با حسن ظن به خداى تعالى پيدا نمىشود و نيز وقتى كارى براى خدا انجام مىدهد گمان پذيرش آن را داشته باشد . بنا بر اين مستغفر و تايب و نيايشگر و عامل بايد اين اعمال را با يقين به اجابت انجام دهند ، و وعده خداى تعالى را راست بدانند زيرا خداى تعالى به پذيرش توحيد حقيقى و اعمال صالح وعده فرمود . ولى اگر وى اين اعمال را انجام دهد ، و گمان داشته باشد كه مورد قبول و پذيرش قرار نمىگيرد ، و نفعى به حال وى ندارد اين نااميدى از رحمت خداى تعالى است و نااميدى و قنوط از گناهان كبيره است . و نيز در مرآة آمده است كه معناى حديث كه من در نزد حسن ظن بندهام هستم يعنى من در حسن عمل و سوء عمل در نزد وى مىباشم ، زيرا اگر اعمالش نيكو باشد ظن وى هم نكوست و اگر كسى اعمالش بد باشد گمان بد پيدا مىكند .
كلينى ره - ظن را به يقين حمل كرده است و ممكن است به معناى ظاهر آن حمل كرد ، زيرا
هامش
( 1 ) . 5 / مائده ، 27 .