در علوم اخلاقى نيز چنين است كه با عمل به علم علاوه آنكه علم در وى متمكن و مستقر مىشود خواص آثار و متفرعات بيشترى بر آن علم بار مىشود و عالم علاوه بر عمل به ذوق و چشيدن آن نايل مىشود و در نتيجه علم تعميق مىيابد . ) شماره 17 ص 73 سطر 10 :
على بن ابراهيم حديثى را به طور مرفوع از حضرت امام صادق عليه السلام نقل كرده است آن حضرت فرمود : دانش پژوهان سه دستهاند ايشان را به شخص و صفات بشناس دستهاى براى نادانى و مراء دانش مىجويند .
عدهاى براى تكبر و نيرنگ بازى دنبال دانش مىروند .
و عدهاى براى فهم و عقل دانش پژوهند .
آنكه نادان است و مراء مىكند موذى و مرايى است و در مجالس دانشمندان سخن از علم مىگويد و خود را به حلم مىآرايد و لباس خشوع را در بر كرده ولى از ورع عارى است ، خداى بينىاش را بشكند و عزم وى را قطع نمايد و طايفه دوم فتنهگر و فريب كار و خدعهگر و چابلوس است بر افراد مثل خودش كبر مىورزد ولى براى ثروتمندان پايينتر از خود فروتنى مىنمايد وى شيرينى و حلواى آنها را مىخورد و دين آنها را از بين مىبرد خدا چنين شخصى را نابود كند و از بين دانشمندان ، وى را بردارد .
و قسم سوم فقيه و عاقل دردمند و محزون و شب زندهدار است ، لباس عبادت پوشيده در تاريكى شب برخاسته و در حالت ترس از خداى مىهراسد و در حال خشيت خداى را مىخواند به كار خود مىپردازد و از اهل زمان خود مىترسد و از مطمئنترين برادران خود وحشت دارد خدا اركان وى را تشديد كند و در روز قيامت امانش را به وى بدهد .
شماره 18 ص 73 سطر 22 :
فرق بين خوف و خشيت چيست ؟ در اوصاف الاشراف خواجه آمده است :
گر چه اين دو در لغت به يك معنا هستند ولى ارباب قلوب بين آن دو تفاوت مىگذراند خوف دردمندى نفس است از دردهاى متوقع به جهت اينكه مرتكب منهيات شده و در طاعات كوتاهى و تقصير كرده است .
و خشيت از ادراك عظمت حق سبحان و هيبت وى و ترس از در حجاب ماندن حاصل
عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 324
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣٢٤