زيادت از خداى كارى نيكو و پسنديده است . امير المؤمنين ( ع ) فرمود : هر كس حسنهاش او را خوشحال كند و گناهش او را ناراحت كند ، مؤمن است و فرمود هر كسى كه خويش را در هر روز به حساب نكشد از ما نيست اگر عمل خوبى كند خداى را سپاس گويد و از خداى طلب زيادت كند و اگر بد كرده است از خداى استغفار كند . و فرمود : بندگان خدا عمل كنيد ! مؤمن صبح و شب نمىكند ، جز آنكه به خود بدگمان است و پيوسته نفس را ملامت مىكند و از او مىخواهد كه بيشتر تلاش كند پس همانند گذشتگان باشيد خيمهتان را از دنيا بركنيد بسان مسافرى كه خيمه برمىكند و آن را با طى منازل به پيماييد .
علاج عجب
در عللى كه منجر به عجب شده فكر كنيد و اينكه باعث دشمنى خدا و ابطال عمل مىگردد و در ابزارهاى خدا دادى فكر نما كه بواسطه آنها اكتساب طاعت كرده و اقتدار بر اعمال حسنه پيدا نموده است ابزارها را كسى جز او مالك است . سپس به غذايى كه قامتش را استوار داشته فكر كند جز اين است كه آن روزى خدا داد است . سپس در سلامتى خود انديشه كند كه هر چه را كه بخواهد انجام مىدهد آيا از نعمت او نيست ؟ چه بسا بيمارانى كه اگر بين سلامتى و عبادت چندين روز و شب مخيّر شوند ، كه به عنوان قيمت آن عافيت ، شبهاى زيادى را عبادت كنند حاضرند شبهاى زيادى را عبادت كنند و در عوض به سلامت برسند چگونه براى بيدارى اندكى از شب براى عبادت ، عجب به خود راه مىدهى ؟ چه شب و روزهايى كه از نعمت سلامتى برخوردار بودى ! بلكه چه ماهها و سالهايى كه با سلامتى زندگى كردى ! اگر با توفيق الهى بهنگام شب بر مىخيزى و از سلامت خدا دادى قدرت بر انجام عبادت يافتى و از غذاى او تغذيه كردى و با اعضا و جوارح خدايى عبادت نمودى و در شب و روز خدا اعمال خود را بجاى آوردى پس خودپسندى و عجب از چيست ؟ آنگاه نعمت خدا دادى را با مقدار عملت بسنج آيا به اندازه آن مىشود ؟ بلكه آيا به يك دهم آن نعمتها مىرسد آيا توفيق شب خيزى از خدا نيست ؟ آيا نبايد شكر آن را بجاى آورى ؟
و آيا نبايد بترسى كه اگر كوتاهى كنى مورد مؤاخذه و حسابرسى قرار بگيرى ؟ خداى تعالى به داود وحى فرمود : اى داود خدا را شكر نما عرضه داشت : پروردگارا چگونه تو را شكر كنم در حالى كه خود شكرگزارى همه از نعمتهاى توست كه مستحق شكر است ؟ فرمود : اى داود به اين اقرار به ناتوانى از اداى شكر ، بسنده مىكنم . بلكه عمل خود را با يكان يكان نعمتهاى مورد