امر پانزدهم : دست بلند كردن در دعا
رسول خدا ( ص ) به هنگام ابتهال و دعا دستش را بلند مىكرد ، چنان كه مسكين درخواست غذا كند . و از جمله چيزهايى كه خداى تعالى به موسى وحى فرمود : با خوارى دستهاى خود را در پيشگاه من بينداز همانند بندهاى كه فرياد كمك از مولايش دارد ، وقتى چنين كنى رحمتت مىكنم و من اكرم الاكرمينم و قادرتر از همه هستم . اى موسى ! از فضل و رحمت من بخواه ! اين دو در دستان من است جز من كسى واجد آن نيست و به هنگام درخواست نگاه كن ببين رغبت تو به چيزهايى كه پيش من است چه مقدار است ؟ هر كارگرى پاداشى دارد و گاهى بر كوشش ناسپاس هم پاداش داده مىشود . ابا بصير از امام صادق عليه السلام در مورد دعا و دست بلند كردن پرسيد :
فرمود : آن پنج قسم است : در پناه بردن به خدا با كف دست رو به قبله كن و درخواست رزق دو دست را باز كن و كف دو دست را به طرف آسمان بگير و اما در انقطاع به خدا با انگشت شهادت ( سبابه ) اشاره كن و اما در زارى دستانت را از سرت بالاتر بگير و اما در ناله و تضرع انگشت شهادتت را به طرف صورتت حركت بده و اين همان دعاى انسانهاى خايف است . از محمد بن مسلم نقل شده كه گفت از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : مردى بر من گذشت در حالى كه من در نمازم با دست چپ دعا مىكردم گفت : اى بنده خدا ! با دست راستت دعا كن ! گفتم ! اى بنده خدا ! خداى تبارك و تعالى حقى بر اين دست دارد چنان كه بر آن دست حق دارد . و فرمود : رغبت آنست كه دستان خود را بگشايى و كف دو دست را آشكار كنى و ترس آنست كه دو دست را باز كنى و پشت دو دست را ظاهر كنى و تضرّع آنست كه انگشت سبابه را به طرف راست و چپ حركت دهى و تبتّل و انقطاع آن است كه انگشت شهادت را آرام آرام به آسمان بالا ببرى و آرام آرام پايين آورى و ابتهال آن است كه دو دست و بازوان را به سوى آسمان بگشايى . و ابتهال به هنگامى است كه انگيزه گريه فراهم است .
و از سعيد بن يسار روايت شده است كه امام صادق عليه السلام فرمود : رغبت اين گونه است آنگاه كف دو دست را به آسمان گشود و ترس اين طور است و پشت دو دست را به سوى آسمان گرفت و تضرع اين گونه است : انگشتانش را به راست و چپ حركت مىداد و تبتّل اين گونه است انگشتانش را بالا مىبرد و سپس بار ديگر پايين مىآورد و ابتهال اين گونه است : دست خود را جلوى صورتش گشود . فرمود ابتهال نكن مگر آنكه اشك سرازير شود . و در حديث ديگر آمده فروتنى در دعا آن است كه دو دست را بر دو كتف بگذارى .