پرسيدم : عموجان از تو چيز عجيبى ديدم . گفت : علت تعجب تو چيست ؟ گفتم : برادرانت را در چنين موضعى بر خود مقدم داشتى و ايشان را تفقد كردى ! در پاسخ من گفت : برادر زاده از اين تعجب مكن ! من از مولايم و مولاى تو و مولاى هر مؤمن و مؤمنه و به خدا قسم آقاى همه گذشتگان و آقاى باقى ماندگان بعد از پدرانش عليهم السلام - شنيدم - اين گوش معاويه كر شود و چشمانش كور شود و شفاعت محمد ( ص ) - به او نرسد ، اگر نشنيده گفته باشم - مىفرمود :
هر كس در غياب برادر مؤمنش براى وى دعا كند فرشتهاى از آسمان دنيا ندا در مىدهد اى بنده خدا ! و براى تو صد هزار برابر آنچه كه تو دعا كردى ، باشد و فرشتهاى از آسمان دوم ندا در مىدهد اى بنده خدا ! براى تو دويست هزار برابر آنچه كه تو دعا كردى باشد و فرشتهاى از آسمان سوم فرياد برمىآورد : اى بنده خدا ! براى تو سيصد هزار برابر آنچه كه تو دعا كردى باشد و فرشتهاى از آسمان چهارم فرياد بر مىآورد : اى بنده خدا ! براى تو چهار صد هزار برابر آنچه كه تو دعا كردى باشد و فرشتهاى از آسمان پنجم فرياد برمىآورد كه اى بنده خدا ! براى تو پانصد هزار برابر آنچه كه تو دعا كردى باشد و فرشتهاى از آسمان ششم فرياد برمىآورد كه اى بنده خدا ! براى تو ششصد هزار برابر آنچه كه تو دعا كردى باشد و فرشتهاى از آسمان هفتم فرياد بر مىآورد كه اى بنده خدا ! براى تو هفتصد هزار برابر آنچه كه تو دعا كردى باشد . سپس خداى تعالى به او ندا مىدهد : من ، بىنيازى هستم كه فقير نمىگردم ، اى بنده خدا ! براى تو هزار هزار برابر آنچه كه دعا كردى باشد . برادر زاده ! اهميت كدام دعا بيشتر است ؟ آيا آنكه من براى خود برگزيدم بهتر است يا آنكه تو مرا به آن امر مىكنى ؟
آگاهى :
شايسته است كه علاوه بر دعا براى برادر مؤمن ، به دل ، دوستش داشته باشى و خالصانه دعا كنى و براى آرزوى اجابت آن دعا كنى . وقتى چنين باشى تو سزاوار استجابت دعايى كه در مورد خودت هم خداى تعالى چندين برابرش عوض دهد . زيرا دوست داشتن مؤمن به تنهايى خود حسنه است و خير خواهى براى او حسنه ديگرى است پس دعاى تو مشتمل بر سه حسنه است محبت ، و اراده خير براى او ، و دعا . و نيز وقتى چيزى را برايش از خدا درخواست مىكنى او را به قلب خودت دوست خواهى داشت و در دعايت به پيش خداى اكرم الاكرمين و اجود الاجودين شفاعتش مىكنى و او كريمتر و قادرتر و اولى است از تو كه به بندهاش منفعت برساند ، ناچار تو را اجابت مىكند . و در روايت جابر از امام ابى جعفر باقر ( ع ) در تفسير آيه :
يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ