خشوع و طاعت و افتادگى ، مصالح و منافع خود را بخواهيد . و از جمله آن كلمات : اينكه وقتى داخل روزه شديد نفوستان را از آلودگى و فحش و نجاست پاك كنيد و براى خدا با قلبهاى صاف و پاكيزه از افكار بد و خيالات زشت روزه بگيريد ! زيرا خداى تعالى دلهاى آلوده و نيتهاى شرك آميز را نجس مىشمارد .
امر سيزدهم : دعا بايد قبل از حاجت سابقه داشته باشد
رسول خدا ( ص ) به ابا ذر فرمود : اى ابا ذر ! آيا سخنانى به تو ياد ندهم كه خداى تعالى منفعتى از آن به تو برساند ؟ عرضه داشت : بله اى رسول خدا ( ص ) فرمود : خداى را حفظ ( ياد ) كن خداى تو را حفظ ( ياد ) مىكند خداى را حفظ ( ياد ) كن او را جلوى خودت مىيابى . در آسايش خودت را به خدا بشناسان ، خداى تو را در سختى مىشناسد وقتى درخواست مىكنى از خدا درخواست كن ! وقتى كمكى مىخواهى از خدا كمك بخواه تقدير حوادث پايان پذيرفت و تا روز قيامت نوشته گرديد . اگر تمام خلق كوشش كنند كه نفعى كه خداى تعالى مقدر نفرمود به تو برسانند نمىتوانند .
و هارون بن خارجه از امام صادق عليه السلام نقل كرد كه آن حضرت فرمود : دعا در آسايش باعث استجابت دعا به هنگام بلاست و از آن حضرت روايت شده است : كه هر كس از بلايى بترسد كه مبادا به او اصابت كند از خداى تعالى درخواست نمايد كه خدا او را به آن مبتلا نكند . خداى تعالى هرگز آن بلا را به او نازل نمىكند و امام سيد العابدين عليه السلام فرمود : دعا بعد از آنكه بلا نازل شد فايدهاى ندارد . ( 51 )
امر چهاردهم : دعا براى برادران و التماس دعا از ايشان
ابن ابى عمير از هشام بن سالم از امام جعفر صادق ( ع ) روايت كرد ، فرمود : هر كس چهل مؤمن را پيشاپيش دعا كند ، سپس براى خود دعا كند ، خداى تعالى دعايش را مستجاب كند . و بعد از پايان نماز شب مستحب است كه در حال سجده بگويد : « اللّهمّ ربّ الفجر و اللّيالي العشر و الشّفع و الوتر و اللّيل اذا يسر و ربّ كلّ شيء و مليك كل شيء صلّ على محمّد و آله و افعل بى و بفلان ما انت اهله و لا تفعل بنا ما نحن اهله يا اهل التّقوى و المغفرة » پروردگارا ! پروردگار فجر و شبهاى دهگانه ( اول ذى الحجه ) و پروردگار جفت و فرد و شب ، آن هنگام كه به روز روشن مبدل مىشود و پروردگار همه ، و پادشاه همه ، درود بر محمد و آلش