كوه برو و چندين كوه در آنجا وجود داشت . هر كدام خود را بلندتر مىشمرد و اميد داشت كه حضرت موسى بالاى او رود . جز كوهى كوچك كه خود را كوچك شمرد و گفت من كوچكتر از آنم كه پيامبر خدا براى مناجات با رب العالمين بر بالاى من رود . پس خداى تعالى به موسى وحى فرمود كه به همين كوه كوچك بالا رود ، زيرا او براى خود اهميتى قائل نيست .
از پيامبر ( ص ) روايت شده كه سه چيز است كه خداى تعالى جز خوبى در مورد آنها ارادهاى ندارد : تواضع و خود را پست شمردن كه خداى تعالى ارادهاى جز بزرگ نمودن او ندارد و خوار داشتن نفس كه خداى تعالى جز عزت براى او ارادهاى نكرده است . و پرهيزگارى و خداى جز غنا براى او اراده نكرده است و نيز روايت شده است كه در فرو گذاشتن نفس و شكستن و خشمگين كردن آن رضايت حق سبحانه است . از جمله چيزهايى كه خداى تعالى به حضرت داود وحى فرمود : اى داود ! من پنج چيز را در پنج چيز ديگر گذاشتم و مردم در پنج چيز غير آن دو مىجويند و آن را نمىيابند . علم را در گرسنگى و تلاش نهادم و ايشان در سيرى و راحت مىجويند پس عزت را نمىيابند و بىنيازى را در قناعت نهادم و ايشان در زيادى مال مىجويند و نمىيابند و رضاى خويش را در خشم نفس نهادم و ايشان در خشنودى نفس مىجويند و آن را نمىيابند و راحت را در بهشت گذاشتم و ايشان در دنيا مىجويند و نمىيابند .
[ فوايد اقرار به گناهان ]
و از فوايد ياد آورى گناهان اين است كه ترس و رقت قلب انسان افزوده مىشود . امام صادق عليه السلام فرمود : وقتى شما رقت قلب پيدا كرديد آنگاه دعا كنيد زيرا قلب تنها در حالت اخلاص پاك مىشود . و همين علت گريه و ريزش اشك است و اين خود از آداب دعاست بنا بر اين آمادگى براى پيدا كردن يك ادب دعا ، باعث پيدا شدن ادب ديگرى براى دعا شده است .
و چون امام صادق عليه السلام فرمود : آداب دعا عبارتند از مدح خداى سپس ثناى الهى سپس اقرار به گناهان آنگاه درخواست از خدا . به خدا قسم هيچ كس از گناه جز با اقرار به آن بيرون نرفته است بنا بر اين در اقرار به گناهان پنج فايده موجود است :
اول : انقطاع به خداى تعالى .
دوم : شكستگى قلب و فضيلت آن را فهميدى .
سوم : چه بسا رقت حاصل مىشود و آن نشانهء اخلاص است و به آن هنگام اجابت تحقق