فرمود : فقر بهتر از ستم همسايه و ظلم سلطان و تملّق برادران است .
و طالب المال في الدّنيا يحرسه ، و لم يخف عند جمع المال عقباها كدودة القزّ ظنّته سترتها تعينها و الّذى ظنّت أرادها دنيا طلب در دنيا از مال پاسبانى مىكند وى از عاقبت جمع آورى مال نمىهراسد .
همانند كرم ابريشم كه گمان مىكند پوشش وى او را كمك مىكند ولى آنكه او را يار تصور كرده هلاكش مىكند .
[ ثروت به قيمت زندگى ]
پنجم : ثروت را به قيمت عمر بدست آورده است و حال آنكه ارزش عمر در دنيا و آخرت بيش از مال است ، زيرا اگر به عاقلى بگويند : عمر خود را به پادشاهى دنيا مىفروشى ؟ قبول نمىكند ، بلكه به هنگام ديدن و تجلّى ملك الموت براى قبض روحش اگر يك روز از عمرش را با جميع مالش معامله كنند و فدا خواهند ، كه در آن روز كارهاى انجام نشده آخرتى را انجام دهد فدا مىدهد . علامه جار اللَّه زمخشرى در كتاب ربيع الابرار روايت كرد كه : « وقتى مرگ عمر بن خطاب رسيد به پسران و نزديكانش گفت : اگر من مالك طلا و نقره به اندازه كرهء زمين بودم آن را فديه مىدادم تا از هول و هراس سكرات مرگ كه اكنون مىبينم رهايى يابم . حال شما بتدريج عمر خود را با اشياى پست و كم كه اهميت و قيمتى ندارد عوض مىكنيد آيا نمىبينى و فكر نمىكنى كه نهايت زندگى انسان غالبا صد سال است اگر مخيّر شود و با او گفتگو كنند كه اين صد سال را با تمام كرهء زمين پر از طلا معامله كنند آن صد سال را نمىفروشد . پس بيانديش كه ارزش هر سال تو چه مقدار است . و نگاه كن براى هر ماهت چه مقدار مىافتد و آنگاه ارزش و مقدار هر روز را بسنج ، مىبينى كه ارزش آن هزاران هزار است كه نمىتوانى آن را بشمارى سپس اين روز پر ارزش را به درهمى و دينارى و نصف دينارى مىفروشى كدام خسارت از اين بيشتر است .
اشكال : انسان نيازمند غذا است تا بدنش را نگهدارد و آن بدون كسب ممكن نيست نهايت چيزى كه انسان از كسب حلال يك روز بدست مىآورد در هم و دينارى است پس خسارت