3891 . الأنفالُ
الكتاب :
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذاتَ بَيْنِكُمْ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ » .
« 1 »
« وَما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلا رِكابٍ وَلكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى مَنْ يَشاءُ وَاللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبى وَالْيَتامى وَالْمَساكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِياءِ مِنْكُمْ وَما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ » .
« 2 »
التّفسير :
الأنفال جمع نَفل - بالفتح - وهو الزيادة علَى الشيء ، ولذا يُطلق النفل والنافلة علَى التطوّع لزيادته علَى الفريضة .
وتطلق الأنفال على ما يسمّى فيئاً أيضاً ،
شرح
3891 . انفال
قرآن : « [ اى پيامبر ! ] از تو دربارهء غنائم جنگى مىپرسند . بگو : غنائم جنگى اختصاص به خدا ورسول دارد . پس از خدا پروا داريد وميان خود را اصلاح كنيد واگر ايمان داريد از خدا ورسول أو أطاعت كنيد » . « وآنچه را خدا از آنان به رسم غنيمت عايد پيامبر خود گردانيد [ شما براي تصاحب آن ] أسب يا شترى بر آن نتاختيد ، بلكه خدا فرستادگانش را بر هر كه بخواهد چيره مىگرداند وخدا بر هر كارى تواناست . آنچه خدا از [ دارايىِ ] ساكنان آن آبادىها عايد پيامبرش گردانيد ، از آنِ خدا واز آنِ پيامبر أو ومتعلّق به خويشاوندان نزديك [ وى ] ويتيمان وبينوايان ودر راهماندگان است ، تا ميان توانگران شما دست به دست نگردد . وآنچه را رسول به شما داد آن را بگيريد واز آنچه شما را بازداشت باز ايستيد واز خدا پروا بداريد كه كيفر خدا سخت است » . تفسير : كلمهء « انفال » جمع « نَفْل » است به معناى زيادة وافزون بر يك چيز . به همين دليل به عبادت مستحبّى نيز نفل ونافله مىگويند ، چون افزون وزيادة بر فريضة است . به آنچه هم كه اصطلاحاً « فيئ » مىگويند انفال نيز اطلاق مىشود ومقصود از آن ، أموال واشيائى استهامش
( 1 ) . الأنفال : 1 .
( 2 ) . الحشر : 6 و 7 .