تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
فيَقولُ : لا ، لا ، ثُمّ مَرُّوا علَيهِ بأحَدِهِما بعدَ جَمعٍ كَثيرٍ ، فقالَ : هذا أحَدُهُما ، وأشارَ بيَدِهِ إلَيهِ . ثُمّ مَرُّوا أيضاً بقَومٍ كَثيرينَ حتّى رأىصاحِبَهُ الآخَرَ فقالَ : وهذا الآخَرُ . قالَ : فقالَ النَّبيُّ صاحِبُ الرَّجُلَينِ : أمّا أنا فَقد آمَنتُ بِإلهِكُما وعَلِمتُ أنّ ماجِئتُما بهِ هُو الحَقُّ . قالَ : فقالَ المَلِكُ : وأنا أيضاً آمَنتُ بإلهِكُما ذلكَ ، وآمَنَ أهلُ مَملَكَتِهِ كلُّهُم . « 1 » 20354 الكافي عن الاسَيدِيّ ومحمّدِ بنِ مُبَشِّرٍ : أنّ عبدَ اللَّهِ بنَ نافِعِ الأزرَقِ كانَ يقولُ : لَو أنّي عَلِمتُ أنّ بَينَ قُطرَيها أحَداً تُبلِغُني إلَيهِ المَطايا يَخصِمُني أنّ علِيّاً قَتَلَ أهلَ النَّهرَوانِ وهُو لَهُم غَيرُ ظالِمِ لَرَحَلتُ إلَيهِ ! فقيلَ لَهُ : ولا وُلدُهُ ؟ فقالَ : أفي وُلدِهِ عالِمٌ ؟ فقيلَ لَهُ : هذا أوّلُ جَهلِكَ ! وهُم يَخلُونَ مِن عالِمٍ ؟ ! قالَ : فمَن عالِمُهُمُ اليَومَ ؟ قيلَ : محمّدُ بنُ عليِّ بنِ الحسينِ بنِ عليٍّ عليهم السلام . قالَ : فرَحَلَ إلَيهِ في صَنادِيدِ أصحابِهِ ،
شرح
برابر آن پسر عبور مىكردند وپدرش به أو مىگفت : خوب نگاه كن . پسر پادشاه نگاه مىكرد ومىگفت : اين نيست ، اين نيست . بعد از آنكه شمار زيادى از مقابل أو گذشتند يكى از آن دو نفر را از برابرش عبور دادند . پسر پادشاه با دست خود به أو اشاره كرد وگفت : اين يكى از آنهاست . بار ديگر عدّهء زيادى را از مقابلش گذراندند تا آنكه آن ديگرى را ديد وگفت : اين ، آن دوّمى است . در اين هنگام ، آن پيامبر كه يار آن دو رسول بود گفت : اينك من به خداى شما دو تن ايمان آوردم ودانستم كه آنچه آورده‌ايد حقّ است . پادشاه نيز گفت : من هم به خداى شما دو نفر ايمان آوردم ومردم كشور أو نيز همگى ايمان آوردند . 20354 الكافي - به نقل از اسيدى ومحمّد بن مبشّر - : عبداللَّه بن نافع ازرق مىگفت : اگر از شرق تا غرب عالم كسى را مىيافتم تا با من بحث كند كه على نهروانيان را به حقّ كشت ودر حقّ آنان ستم نكرد ، بر مركب خويش مىنشستم وپيش أو مىرفتم . به أو گفتند : اگر فرزند على باشد چه ؟ گفت : مگر در ميان فرزندان أو عالِمى هست ؟ گفتند : اين اولين نشانهء ناداني توست ، مگر مىشود در ميان آنان عالم وجود نداشته باشد ؟ ! گفت : در حال حاضر ، عالم آنها كيست ؟ گفتند : محمّد بن علي بن الحسين بن علي عليهم السلام . عبداللَّه با بزرگان از ياران خود به قصد
هامش
( 1 ) . تفسير القمّيّ : 2 / 212 .
ميزان الحكمة — صفحة 254 | محمد الريشهري