أَمْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ * أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَلْ لا
يُؤْمِنُونَ * فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كانُوا صادِقِينَ » .
« 1 »
« إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ * وَما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ * وَلا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ * تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ * وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ * لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ * فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ » .
« 2 »
« وَقالُوا يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ * لَوْ ما تَأْتِينا بِالْمَلائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ * ما نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَما كانُوا إِذاً مُنْظَرِينَ » .
« 3 »
« وَيَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ * بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ » .
« 4 »
« وَإِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنِي إِسْرائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ » .
« 5 »
« اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ * وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ » .
« 6 »
« ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ * فَقالَ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ » .
« 7 »
شرح
يا [ نه ] آنها مردمى سركشند ؟ يا مىگويند : آن را بر بافته است ؟ [ نه ] بلكه باور ندارند . پس اگر راست مىگويند ، سخنى مثل آن بياورند » .
« [ قرآن ] قطعاً گفتار فرستادهاى بزرگوار است . وآن گفتار شاعرى نيست [ كه ] كمتر [ به آن ] ايمان داريد .
ونه گفتار كاهنى كمتر پند مىگيريد . [ پيام ] فرود آمدهاى است از جانب پروردگار جهانيان . واگر [ أو ] پارهاى گفتهها بر ما بسته بود ، دست راستش را سخت مىگرفتيم . سپس رگ قلبش را پاره مىكرديم . وهيچ يك از شما مانع از [ عذاب ] أو نمىشد » .
« وگفتند : اى كسى كه قرآن بر أو نازل شده است ! به يقين تو ديوانهاى . اگر راست مىگويى چرا فرشتهها را پيش ما نمىآورى ؟ فرشتگان را جز به حقّ فرو نمىفرستيم ودر آن هنگام ديگر مهلت نيابند » .
« وگويند : آيا ما براي شاعرى ديوانه ، دست از خدايانمان برداريم ؟ ولى نه ! أو حقيقت را آورده وفرستادگان را تصديق كرده است » .
« وهنگامى كه عيسى پسر مريم گفت : اى فرزندان إسرائيل ! من فرستادهء خدا به سوى شما هستم . تورات را كه پيش از من بوده تصديق مىكنم وبه فرستادهاى كه پس از من مىآيد ونام أو احمد است بشارتگرم .
پس وقتي براي آنان دلايل روشن آورد ، گفتند : اين سحرى آشكار است » .
« قيامت نزديك شد وماه شكافته شد وهرگاه نشانهاى ببينند روى بگردانند وگويند : سِحرى مستمر است » .
« آنگاه پشت گردانيد وتكبّر ورزيد . وگفت : اين [ قرآن ] جز سِحرى كه [ به برخى ] آموختهاند ، نيست » .
هامش
( 1 ) . الطور : 29 - 34 .
( 2 ) . الحاقّة : 40 - 47 .
( 3 ) . الحِجر : 6 - 8 .
( 4 ) . الصافّات : 36 و 37 .
( 5 ) . الصفّ : 6 .
( 6 ) . القمر : 1 و 2 .
( 7 ) . المدّثّر : 23 و 24 .