داوود فقبُح في عينَي الربّ .
فأرسل الربّ ناثان النبيَّ إلى داوود ، فجاء إليه وقال له : كان رجلان في مدينة واحدة واحد منهما غنيّ والآخر فقير ، وكان للغنيّ غنم وبقر كثيرة جدّاً ؛ وأمّا الفقير فلم يكن له شيء إلّانعجة واحدة صغيرة قد اقتناها وربّاها ، فجاء ضيف إلى الرجل الغنيّ فعفا أن يأخذ من غنمه ومن بقره ليهيّئ للضيف الذي جاء إليه ، فأخذ نعجة الرجل الفقير وهيّأ لضيفه ، فحمي غضب داوود على الرجل جدّاً ، وقال لناثان : حيّ هو الربّ ؛ إنّه يقتل الرجل الفاعل ذلك وتردّ النعجة أربعةَ أضعاف ؛ لأ نّه فعل هذا الأمر ولأ نّه لم يشفق .
فقال ناثان لداوود : أنت هو الرجل يعاتبك الربّ ويقول : سأقيم عليك الشرّ من بيتك ، وآخذ نساءك أمام عينيك واعطيهنّ لقريبك فيضطجع معهنّ قدّام جميع إسرائيل وقدّام الشمس ؛ جزاءً لما فعلت باوريا وامرأته .
فقال داوود لناثان : قد أخطأت إلَى
شرح
خبردار شد ، مدتي در عزاى شوهرش ماتم گرفت وپس از پايان مدّت عزادارى ، داوود فرستاد وأو را به خانهء خود آورد وأو زن وى شد وبرايش پسرى زاييد . امّا كارى كه داوود كرده بود در نظر خداوند ناپسند آمد .
وخداوند ناتان نبي را نزد داوود فرستاد ونزد وى آمده أو را گفت : در شهري دو مرد بودند يكى دولتمند وديگرى فقير ودولتمند را گوسفند وگاو بىنهايت بسيار بود . وفقير را جز يك مادة برّهء كوچك نبود كه آن را خريده وپرورش داده بود ومسافري نزد آن مرد دولتمند آمد وأو را حيف آمد كه از گوسفندان وگاوان خود بگيرد تابه جهت مسافري كه نزد وى آمده بود مهيا سازد وبرّهء آن مرد فقير را گرفته براي آن مرد كه نزد وى آمده بود مهيا ساخت . آن گاه خشم داوود بر آن شخص افروخته شدهبه ناتان گفت : به حيات خداوند قسم كسى كه اين كار را كرده است مستوجب قتل است . وچون كه اين كار را كرده وهيچ ترحّم ننموده ، برّه را چهار چندان بايد ردّ كند .
ناتان به داوود گفت : آن مرد تو هستى وخداوند تو را عتاب كرده مىگويد : اينك ، من از خانهء خودت بدى را بر تو عارض خواهم گردانيد وزنان تو را پيش چشم تو گرفته به همسايهات خواهم داد وأو در پيش روى تمام إسرائيل وروز روشن با آنان خواهد خوابيد ، به سزاى آنچه با أوريا وزن أو كردى .