بن خارِجَةَ عن أبي بَصيرٍ عن أبي جعفرٍ عليه السلام : إنّ بَني إسرائيلَ بعدَ موسى عَمِلوا بالمَعاصي وغَيَّروا دِينَ اللَّهِ وعَتَوا عَن أمرِ ربِّهِم ، وكانَ فيهِم نَبيٌّ يأمُرُهُم ويَنهاهُم فلَم يُطيعوهُ ، ورُويَ أنّهُ إرْميا النَّبيُّ ، فسَلَّطَ اللَّهُ علَيهِم جالُوتَ وهُو مِن القِبطِ ، فأذَلّهُم وقَتَلَ رِجالَهُم وأخرَجَهُم مِن دِيارِهِم وأخَذَ أموالَهُم واستَعبَدَ نِساءهُم ، ففَزِعوا إلى نَبيِّهِم وقالُوا : سَلِ اللَّهَ أن يَبعَثَ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ في سَبيلِ اللَّهِ .
وكانَتِ النُّبُوّةُ في بَني إسرائيلَ فيبَيتٍ ، والمُلكُ والسُّلطانُ في بَيتٍ آخَرَ ، لم يَجمَعِ اللَّهُ لَهُمُ النُّبُوّةَ والمُلكَ في بَيتٍ واحِدٍ ، فمِن ذلكَ قالوا :
ابْعَثْ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
، فقالَ لَهُم نَبيُّهُم :
هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ أَلَّا تُقاتِلُوا قالُوا وَما لَنا أَلَّا نُقاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَأَبْنائِنا
. وكانَ كما قالَ اللَّهُ تباركَ وتعالى :
فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ . . .
، فقالَ لَهُم نَبيُّهُم :
إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً
فغَضِبوا مِن ذلكَ ، وقالوا :
أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَنَحْنُ
شرح
خارجه از أبو بصير از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه آن حضرت فرمود : بعد از موسى ، بنىاسرائيل دامن خود را به گناهان آلودند ودين خدا را تغيير دادند واز فرمان پروردگارشان سرپيچى كردند . در ميان آنان پيامبرى بود كه به ايشان امر ونهى مىكرد ، بنىاسرائيل از أو أطاعت نمىكردند - روايت شده كه اين پيامبر ارمياى نبي بوده است - لذا خداوند جالوت را كه از قبطيان بود بر ايشان مسلّط ساخت وأو بنىاسرائيل را به خوارى كشاند ومردانشان را كشت وآنان را از خانه وكاشانهشان آواره كرد وأموال ودارايىهايشان را ستاند وزنانشان را به كنيزى گرفت .
بنىاسرائيل به پيامبر خود پناه بردند وگفتند :
از خدا بخواه پادشاهى براي ما بگمارد تا در راه خدا بجنگيم . در آن زمان نبوّت در يك خانواده از بنىاسرائيل بود وپادشاهىو حكومت در خانوادهاى ديگر وخداوند نبوّت وپادشاهى را در يك خانواده از آنان جمع نكرده بود . به همين دليل گفتند : « براي ما پادشاهى بگمار تا در راه خدا بجنگيم » پيغمبرشان به آنان گفت : « اگر جنگيدن بر شما مقرر شود چه بسا كه پيكار نكنيد . آنان گفتند :
چرا در راه خدا نجنگيم با آنكه ما از ديارمان واز نزدفرزندانمان بيرون رانده شدهايم » . وهمان طور شد كه خداوند تبارك وتعالى فرمود : « پس هنگامى كه جنگ بر آنان مقرّر شد ، جز شمارى اندك از آنان بقيه پشت كردند . . . » . پس پيامبرشان به ايشان فرمود :
« خداوند طالوت را بر شما به پادشاهى گماشته است » . بنىاسرائيل از اين موضوع ناراحت شدند وگفتند : « چگونه أو را بر ما