نفسِهِ بكلامِهِ . « 1 »
( انظر ) الكذب : باب 3405 .
3467 . الكَلامُ كَالدَّواءِ
18016 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : الكلامُ كالدَّواءِ ؛ قَليلُهُ يَنفَعُ ، وكَثيرُهُ قاتِلٌ . « 2 »
18017 عنه عليه السلام : إذا قَلَّ الخِطابُ كَثُرَ الصَّوابُ ، إذا ازدَحَمَ الجَوابُ نُفِيَ الصَّوابُ . « 3 »
18018 عنه عليه السلام : العاقِلُ لا يَتَكلَّمُ إلّابِحاجَتِهِ أو حُجَّتِهِ . « 4 »
18019 عنه عليه السلام : الكلامُ بَينَ خَلَّتَي سَوءٍ ، هُما :
الإكثارُ والإقلالُ ، فالإكثارُ هَذَرٌ ، والإقلالُ عِيٌّ وحَصَرٌ . « 5 »
18020 عنه عليه السلام : إنّ كلامَ الحَكيمِ إذا كانَ صَواباً كانَ دَواءً ، وإذا كانَ خَطاءً كانَ داءً . « 6 »
3468 . فَضلُ الكَلامِ عَلَى السُّكوتِ
18021 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : القولُ بالحَقِّ خيرٌ مِن العِيِّ
شرح
آن سخن بر خود جنايت كند .
3467 . سخن چون داروست
18016 امام علي عليه السلام : سخن چون داروست ، اندكش سود مىبخشد وبسيارش كشنده است . 18017 امام علي عليه السلام : هر گاه گفتار اندك شود ، [ سخنِ ] درست بسيار گردد . هر گاه پاسخها انبوه شود ، [ پاسخِ ] درست ناشناخته ماند . 18018 امام علي عليه السلام : خردمند سخن نگويد ، مگر براي نياز خود يا دليل وحجتّش . 18019 امام علي عليه السلام : سخن ، ميان دو خصلت زشت قرارگرفته است : پرگويى وكم گويى ؛ زيرا پرگويى به ياوهگويى مىانجامد وكم گويى ، نشانگر درماندگى وعجز در سخن گفتن است . 18020 امام علي عليه السلام : سخن حكيم اگر درست باشد ، داروست واگر نادرست باشد ، درد است .3468 . برترى سخن بر سكوت
18021 امام علي عليه السلام : سخنِ حق گفتن ، بهتر از درماندگى در سخن وخاموش ماندنهامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 2 / 130 / 15 .
( 2 ) . غرر الحكم : 2182 .
( 3 ) . غرر الحكم : 4025 و 4026 .
( 4 ) . غرر الحكم : 1732 .
( 5 ) . غرر الحكم : 1854 .
( 6 ) . غرر الحكم : 3513 .