ثُمّ تَأويلُ رَفعِ رَأسِكَ مِنَ الرُّكوعِ إذا قلتَ : « سَمِعَ اللَّهُ لمن حمده » تَأوِيلُهُ : الذي أخرَجَني مِنَ العَدَمِ إلى الوُجودِ .
وتأويلُ السَّجدَةِ الأولى : أن تُخطِرَ في نفسِكَ وأنتَ ساجِدٌ : مِنها خَلَقتَني .
ورَفعُ رأسِكَ تَأوِيلُهُ : ومِنها أخرَجتَني .
وَالسَّجدَةِ الثانيةِ : وفيها تُعِيدُني ، ورَفعُ رَأسِكَ تُخطِرُ بقَلبِكَ : ومِنها تُخرِجُني تارةً أخرى .
وتَأوِيلُ قُعودِكَ على جانِبِكَ الأيسَرِ ورَفعِ رِجلِكَ اليُمنى وطَرحِكَ على اليُسرى :
تُخطِرُ بقَلبِكَ : اللّهُمّ إنّي أقَمتُ الحَقَّ وأمَتُّ الباطلَ .
وتأويلُ تَشَهُّدِكَ : تَجديدُ الإيمانِ ، ومُعاوَدَةُ الإسلامِ ، والإقرارُ بِالبَعثِ بعدَ المَوتِ .
وتأويلُ قِراءَةِ التَّحِيّاتِ : تَمجِيدُ الرَّبِّ سبحانَهُ ، وتَعظِيمُهُ عمّا قالَ الظّالِمونَ ونَعَتَهُ المُلحِدُونَ .
وتَأويلُ قولِكَ : السلامُ علَيكُم ورحمَةُ اللَّهِ وبَرَكاتُهُ : تَرَحُّمٌ عَنِ اللَّهِ سبحانَهُ ،
شرح
در موجودات حادث رواست ، در أو جايز باشد ودر تكبير هفتم أو را برتر از آن بدانى كه محلّ حواس پنجگانه باشد .
تأويل كشيدن گردنت در ركوع نيز اين است كه با خودگويى : اگر گردنم را بزنى باز به تو ايمان دارم . سربرداشتنت از ركوع وگفتن جملهء « سمع اللَّه لمن حمده » تأويلش اين است : كسى كه مرا از نيستى به صحنهء هستى آورد .
تأويل سجدهء أول اين است كه در حال سجده از ذهن ودلت بگذرانى كه : مرا از اين [ خاك ] آفريدى . سر برداشتنت از سجدهء أول ، تأويلش اين است : مرا از خاك بيرون آوردى وسجدهء دوم به معناى اين است كه :
مرا به خاك برمىگردانى ودر سربرداشتنت از سجدهء دوم از قلبت بگذرانى : بار ديگر مرا از خاك بيرون مىآورى .
نشستن [ در تشهّد ] به طرف چپ وگذاشتن پاى راستت روى پاى چپ تأويلش اين است كه در دلت بگذرانى : خدايا ! من حق را بر پاى داشتم وباطل را ميراندم .
تأويل تشهّدت عبارت است از : تجديد ايمان وتكرار اسلام واقرار به برانگيخته شدنِ پس از مرگ .
تأويل سلام دادنها عبارت است از :
تمجيد پروردگار سبحان وبرتر دانستن أو از آنچه ستمگران در حقّش گفتهاند وملحدان وصفش كردهاند . تأويل جملهء « السلام عليكم ورحمة اللَّه وبركاته » طلب رحمت ومِهر خداى سبحان است واين به معناى در أمان