تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 463

مساهمون:

ص٤٦٣
اى ابا ذر : من جامهء خشن مىپوشم و بر خاك مىنشينم و انگشتهايم را پس از غذا مىمكم و بر الاغ برهنه سوار مىشوم و مردم را بر ترك خود مىنشانم ( كه اينها همه علامت تواضع است ، هر كس از روش من رو گرداند از من نيست . يا ابا ذر : عشق بمال و مقام از دو گرگ خونخوارى كه به آغل گوسفندان زنند و تا صبح از آنها بدرند براى دين انسان خطرناكتر است ، بنگر كه پس از اين واقعه اى از گلهء گوسفند چه خواهد ماند ، پرسيدم : يا رسول الله ( ص ) ، مردم خاضع و فروتن كه زودتر از ديگران به بهشت مىروند كسانى هستند كه بيشتر به ياد خدا مىباشند ؟ فرمود : نه بلكه فقراء مسلمين ، كه پاى بر دوش مردم ميگذارند ( و بسوى بهشت مىروند ) خازنان و نگهبانان بهشت به آنها مىگويند كه بمانيد تا حساب پس دهيد جواب ميدهند كه چه حسابى پس دهيم كه به خدا نه قدرت و منصبى داشتيم كه عدل و يا ستم روا داريم و نه مال فراوانى كه بخل يا اسراف به كار بريم و