يا ابا ذر : چون نور الهى بدل راه يابد دل را وسعت بخشد گفتم علامت آن نور چيست ؟ فرمود : توجه بجهان ابدى ، و كناره گيرى از دنياى فريبا ، و آمادگى براى مرگ قبل از رسيدن آن .
يا ابا ذر : از خدا بترس ولى براى اينكه مردم ترا گرامى دارند تظاهر به خداپرستى مكن در حالى كه دلت فاسد باشد .
يا ابا ذر : بكوش كه در هر كار نيّت صالح داشته باشى حتى در خورد و خواب خود .
اى ابا ذر : خدا را در دل خود بزرگ بدان ، نه آنچنان كه نادانى خدا را در نظر مىگيرد چون گرفتار سگى شود به ياد او مىافتد و مىگويد خدايا اين را از من بران .
يا ابا ذر : خدا را فرشتگانى است كه از خوف او هميشه در حال قيامند و تا نفخ صور سر بر نميدارند و همى گويند : پاك و منزّهى و ما آن طور كه شايستهء مقام تست ترا مىپرستيم .
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 465
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٦٥