اما حقّ شريك آنست كه اگر غيبت كرد از او كفايت كنى و اگر حاضر بود رعايت حالش را بنمايى ، و بدون مشورت او حكمى نكنى و مستبد برأى نباشى ، و بدون مشورت او براى خود كارى نكنى ، و در هيچ كار خرد و كلان او بوى خيانت روا مدارى ، كه شركاء مادام كه بهم خيانت نكنند دست خدا با آنهاست ، و لا قوة الا بالله .
و امّا حق مال تو بر تو آنست كه جز از راه حلال كسب نكنى ، و جز در راه صحيح و مناسب خرج و مصرف ننمايى ، و كسانى را كه بر اين مال ترا مدحى نمىگويند بر خود ترجيح مدهى ( يعنى مال را بجاى اينكه براى آخرت خود انفاق كنى براى ورثه مگذار كه بعد از مرگ تو هرگز از تو مدح و تشكر نمىكنند كه براى آنها مال نهاده اى ) . و بوسيله آن خدا را اطاعت كن ، و در مصرف مال راه بخل پيش مگير كه حسرت و ندامت برى با وزر و و بال آن كه به گردن دارى و لا قوة الا بالله .
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 348
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٣٤٨