امّا حق همسايهء تو آنست كه در پشت سرش آبرويش را نبرى و در حضورش محترمش بدارى و اگر مورد ستم قرار گرفت ياريش كنى و در كارهاى شخصى و پنهانى او جستجو مكنى و اگر از او چيز ناشايسته اى سراغ دارى آن را پرده پوشى كنى و اگر ميدانى كه نصيحت ترا مىپذيرد در تنهائى او را نصيحت كنى ، و در موقع پيش آمد سختى او را رها مكنى ، و از لغزشش بگذرى ، و محترمانه با او معاشرت داشته باشى و لا قوة الا بالله .
و اما حق رفيق و همراه تو آنست كه با تفضّل و انصاف با او رفتار كنى و او را گرامى بدارى همانطور كه او ترا محترم ميدارد ، و مگذارى كه در كار خوب و احسانى بر تو پيشى گيرد ، و اگر گرفت آن را جبران كنى ، و او را دوست بدارى چنان كه تو را دوست ميدارد ، و از انجام معصيت خدا بازش بدارى ، و براى او رحمت باشى نه عذاب و رنج و لا قوة الا بالله .
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 347
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٣٤٧