و حق كسى كه ترا براى خدا به چيزى خشنود سازد اينست كه اوّل خدا را حمد كنى و سپس از او تشكر نمايى .
و حق كسى كه به تو بدى كند اينست كه او را عفو نمايى و اگر بدانى كه عفو او زيان انگيز است انتقام گيرى و داد خود بستانى كه خداوند متعال مىفرمايد : ( هر كه ستم شود و سپس انتقام گيرد بر او باكى نيست - شورى 39 ) و حق هم كيشهاى تو آنست كه سلامت آنها را بخواهى و با آنها مهر و رحمت داشته باشى و با بدانشان مدارا كنى ، و با آنها الفت گيرى و براهشان آرى ، و خوبانشان را سپاس گويى و آنها را اذيت نكنى و هر چه را كه براى خود دوست دارى براى آنها نيز بخواهى و هر چه را كه براى خود مكروه ميدارى براى آنها نيز نخواهى و بزرگترهاى آنها را چون پدر خود بشمرى و جوانهاى ايشان را برادر خود بدانى و بيوه زنانشان را چون مادر خود به حساب آرى و كوچكترها را همانند فرزندان خود بدانى .
و حق كفار ذمّى آنست كه هر چه را خداوند از ايشان پذيرفته بپذيرى و مادام كه بعهد خود با خدا وفا كنند به ايشان ستم نكنى .
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 351
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٣٥١